📖 ជំនាន់គម្ពីរគេហទំព័រនេះដកស្រង់ពីគម្ពីរខ្មែរ។ អ្នកអាចជ្រើសរើសជំនាន់គម្ពីរខ្មែរផ្សេងទៀត ដើម្បីអានអត្ថបទដដែលនេះតាមអ៊ីនធឺណិត។
ជំនួយការបកប្រែ

ទើបស្គាល់គម្ពីរមែនទេ? ចាប់ផ្ដើមនៅទីនេះ។

រឿងរ៉ាវពីការបង្កើតដល់ឈើឆ្កាង

ប្រសិនបើគម្ពីរហាក់ដូចជាពិបាកយល់ សូមចាប់ផ្ដើមពីរូបភាពធំមួយ។ ទំព័រនេះនាំអ្នកដើរតាមរឿងរ៉ាវតាមលំដាប់ គឺព្រះជាម្ចាស់ ការបង្កើត ការបះបោររបស់សាតាំង ការធ្លាក់របស់មនុស្ស អំពើបាប ផែនការសង្គ្រោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ឈើឆ្កាង ការរស់ឡើងវិញ និងការត្រូវបានសង្គ្រោះ។

1. ព្រះជាម្ចាស់ជានរណា? ការពន្យល់សាមញ្ញអំពីព្រះត្រៃឯក

គ្រីស្ទបរិស័ទជឿលើព្រះជាម្ចាស់តែមួយ មិនមែនព្រះបីអង្គទេ។ គម្ពីរបើកសម្ដែងថា ព្រះដ៏ពិតតែមួយអង្គ គឺព្រះវរបិតា ព្រះរាជបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ គ្រីស្ទបរិស័ទតែងហៅរឿងនេះថាព្រះត្រៃឯក (ព្រះជាម្ចាស់តែមួយ គឺព្រះវរបិតា ព្រះរាជបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ)។

អ្នកមិនចាំបាច់យល់ពីព្រះត្រៃឯកឲ្យអស់ មុននឹងអ្នកអាចស្គាល់ព្រះជាម្ចាស់ ឬជឿទុកចិត្តព្រះយេស៊ូវនោះទេ។ សូម្បីតែគ្រីស្ទបរិស័ទដែលបានដើរតាមព្រះយេស៊ូវជាច្រើនឆ្នាំ ក៏ទទួលស្គាល់ថា ព្រះជាម្ចាស់ធំលើសពីសមត្ថភាពរបស់យើងក្នុងការពន្យល់ពីព្រះអង្គឲ្យអស់។

វិធីសាមញ្ញបំផុតដើម្បីចងចាំ៖
មានព្រះជាម្ចាស់តែមួយ។
ព្រះវរបិតាជាព្រះជាម្ចាស់។
ព្រះយេស៊ូវ ព្រះរាជបុត្រា ជាព្រះជាម្ចាស់។
ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធជាព្រះជាម្ចាស់។
ព្រះវរបិតាមិនមែនជាព្រះរាជបុត្រាទេ។ ព្រះរាជបុត្រាមិនមែនជាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធទេ។ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធមិនមែនជាព្រះវរបិតាទេ។ ប៉ុន្តែមានព្រះជាម្ចាស់តែមួយប៉ុណ្ណោះ។
“ឱអ៊ីស្រាអែលអើយ ចូរស្ដាប់! ព្រះអម្ចាស់ជាព្រះរបស់យើង ព្រះអម្ចាស់ជាព្រះតែមួយ”។ - ចោទិយកថា 6:4 (គម្ពីរខ្មែរ)

ព្រះយេស៊ូវគង់នៅមុនពេលព្រះអង្គប្រសូតនៅបេថ្លេហិម

គម្ពីរហៅព្រះយេស៊ូវថា “ព្រះបន្ទូល” ហើយមានបន្ទូលថា ព្រះអង្គគង់នៅជាមួយព្រះជាម្ចាស់តាំងពីដើមដំបូង ហើយជាព្រះជាម្ចាស់។ គម្ពីរក៏មានបន្ទូលថា អ្វីៗទាំងអស់ត្រូវបានបង្កើតដោយសារព្រះអង្គ។ ក្រោយមក ព្រះបន្ទូលនោះបានត្រឡប់ជាមនុស្ស ហើយគង់នៅក្នុងចំណោមយើង។

“កាលដើមដំបូង មានព្រះបន្ទូល ហើយព្រះបន្ទូលគង់នៅជាមួយព្រះជាម្ចាស់ ព្រះបន្ទូលជាព្រះជាម្ចាស់”។ - យ៉ូហាន 1:1 (គម្ពីរខ្មែរ)
“អ្វីៗទាំងអស់កើតមកដោយសារព្រះអង្គ ហើយក្រៅពីព្រះអង្គ គ្មានអ្វីមួយដែលកើតមក ត្រូវបានបង្កើតឡើយ”។ - យ៉ូហាន 1:3 (គម្ពីរខ្មែរ)
“ព្រះបន្ទូលបានត្រឡប់ជាមនុស្ស ហើយគង់នៅក្នុងចំណោមយើង...” - យ៉ូហាន 1:14 (គម្ពីរខ្មែរ)

ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធគង់នៅពេលបង្កើតពិភពលោក

“ព្រះវិញ្ញាណរបស់ព្រះជាម្ចាស់ក៏រេរាលើផ្ទៃទឹក”។ - លោកុប្បត្តិ 1:2 (គម្ពីរខ្មែរ)

រូបភាពច្បាស់លាស់នៃព្រះវរបិតា ព្រះរាជបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ

ពេលព្រះយេស៊ូវទទួលពិធីជ្រមុជទឹក ព្រះយេស៊ូវជាព្រះរាជបុត្រាគង់នៅក្នុងទឹក ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធយាងចុះមកដូចព្រាប ហើយព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះវរបិតាមានបន្ទូលពីស្ថានសួគ៌។ ព្រះអង្គទាំងបីខុសគ្នា ប៉ុន្តែគម្ពីរបង្រៀនថាមានព្រះជាម្ចាស់តែមួយ។

“មើល៍! មានព្រះសូរសៀងពីស្ថានសួគ៌មានបន្ទូលថា នេះជាកូនស្ងួនភ្ងារបស់យើង ដែលយើងពេញចិត្តនឹងលោកណាស់”។ - ម៉ាថាយ 3:17 (គម្ពីរខ្មែរ)

ដូច្នេះ ពេលក្រោយអ្នកអានថា ព្រះជាម្ចាស់ចាត់ព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះអង្គមក ថាព្រះយេស៊ូវអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះវរបិតារបស់ព្រះអង្គ ឬថាព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធធ្វើការក្នុងអ្នកជឿ អ្នកមិនមែនកំពុងអានអំពីព្រះបីអង្គផ្សេងគ្នាទេ។ អ្នកកំពុងរៀនអំពីព្រះដ៏ពិតតែមួយអង្គ ដែលបើកសម្ដែងជាព្រះវរបិតា ព្រះរាជបុត្រា និងព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។

2. ព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតផ្ទៃមេឃ និងផែនដី

“កាលដើមដំបូង ព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតផ្ទៃមេឃ និងផែនដី”។ - លោកុប្បត្តិ 1:1 (គម្ពីរខ្មែរ)

ព្រះជាម្ចាស់ជាអ្នកបង្កើត។ គម្ពីរលោកុប្បត្តិរៀបរាប់ថា ព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតពន្លឺ មេឃ ដី សមុទ្រ រុក្ខជាតិ ព្រះអាទិត្យ និងព្រះចន្ទ សត្វ និងមនុស្ស។ ពេលការបង្កើតបានចប់សព្វគ្រប់ គម្ពីរមានបន្ទូលថា ព្រះជាម្ចាស់ទតឃើញអ្វីៗទាំងអស់ដែលព្រះអង្គបានបង្កើត ហើយថា “ល្អណាស់”។

មនុស្សមានតម្លៃពិសេសក្នុងការបង្កើតរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ព្រោះគម្ពីរមានបន្ទូលថា យើងត្រូវបានបង្កើតតាមរូបអង្គរបស់ព្រះអង្គ។ នេះមិនមែនមានន័យថាព្រះជាម្ចាស់មានរូបកាយជាមនុស្ស ឬថាយើងមានរូបរាងដូចព្រះអង្គទេ។ វាមានន័យថា ព្រះអង្គបានបង្កើតយើងតាមរបៀបពិសេស ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងអ្វីមួយអំពីព្រះអង្គ។

យើងអាចស្រឡាញ់ គិត បង្កើតអ្វីថ្មី ទាក់ទងគ្នា ធ្វើការជ្រើសរើសដែលមានអត្ថន័យ ស្គាល់ត្រូវនិងខុស យកចិត្តទុកដាក់ចំពោះអ្នកដទៃ និងមានទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះអ្នកបង្កើតយើង។ មនុស្សគ្រប់រូបមានតម្លៃ ព្រោះមនុស្សគ្រប់រូបមានរូបអង្គរបស់ព្រះជាម្ចាស់ មិនថាអាយុប៉ុន្មាន សមត្ថភាពយ៉ាងណា មកពីណា ឬស្ថិតក្នុងកាលៈទេសៈបែបណាក៏ដោយ។

“ព្រះជាម្ចាស់បានបង្កើតមនុស្សតាមរូបអង្គរបស់ព្រះអង្គ...” - លោកុប្បត្តិ 1:27 (គម្ពីរខ្មែរ)

3. តើមានអ្វីកើតឡើងចំពោះសាតាំង?

គម្ពីរប្រាប់យើងថា មានសត្រូវខាងវិញ្ញាណមួយពិតប្រាកដ ដែលហៅថាសាតាំង ឬមារ។ អ្នកអាចឃើញគេហៅវាថាពស់ អ្នកល្បួង ឬអ្នកចោទប្រកាន់ផងដែរ។ គោលបំណងរបស់វាគឺទាញមនុស្សចេញឆ្ងាយពីព្រះជាម្ចាស់ មិនមែនដោយសារមនុស្សគ្មានតម្លៃទេ ប៉ុន្តែដោយសារមនុស្សមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់ចំពោះព្រះជាម្ចាស់។

“សត្វនាគដ៏ធំ គឺពស់ពីបុរាណ ដែលហៅថាមារ និងសាតាំង ជាអ្នកបោកបញ្ឆោតពិភពលោកទាំងមូល ត្រូវបានគេទម្លាក់ចុះ...” - វិវរណៈ 12:9 (គម្ពីរខ្មែរ)

គម្ពីរមានបន្ទូលថា សាតាំងត្រូវបានព្រះជាម្ចាស់បង្កើត ប៉ុន្តែវាបះបោរប្រឆាំងនឹងព្រះអង្គ។ វាចង់បានតាមផ្លូវរបស់វា ជាជាងផ្លូវរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ គម្ពីរបង្ហាញយើងឲ្យឃើញការបះបោរនេះតែបន្តិចបន្តួច មិនមែនជារឿងវែងលម្អិតទេ ដូច្នេះមានរឿងខ្លះដែលយើងគួរប្រយ័ត្នកុំអះអាងថាប្រាកដ។

ហេតុអ្វីសាតាំងស្អប់មនុស្ស?

គម្ពីរមិនមានខមួយដែលនិយាយត្រង់ៗថា “សាតាំងស្អប់មនុស្ស ព្រោះមនុស្សត្រូវបានបង្កើតតាមរូបអង្គរបស់ព្រះជាម្ចាស់” ឡើយ។ ប៉ុន្តែនៅពេលយើងផ្គុំរឿងរ៉ាវក្នុងគម្ពីរចូលគ្នា គ្រីស្ទបរិស័ទជាច្រើនយល់ថា នេះជាផ្នែកសំខាន់មួយនៃមូលហេតុ។

អ្នកត្រូវបានបង្កើតតាមរូបអង្គរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដែលសាតាំងបានបះបោរប្រឆាំង។ ព្រះជាម្ចាស់ស្រឡាញ់មនុស្ស បានបង្កើតយើងមកដើម្បីស្គាល់ព្រះអង្គ ហើយអញ្ជើញយើងឲ្យមានទំនាក់ទំនងជាមួយព្រះអង្គ។ សាតាំងប្រឆាំងនឹងព្រះជាម្ចាស់ ដូច្នេះវាក៏ធ្វើការប្រឆាំងនឹងមនុស្សដែលមានរូបអង្គរបស់ព្រះអង្គ និងជាអ្នកដែលព្រះអង្គស្រឡាញ់ដែរ។

នេះមិនមែនមានន័យថាអ្នកគួរខ្លាចសាតាំងទេ។ វាមិនស្មើនឹងព្រះជាម្ចាស់ឡើយ។ វាមិនមែនជាព្រះមួយទៀតទេ។ វាជាសត្វដែលត្រូវបានបង្កើត ហើយគម្ពីរបង្រៀនថាការបរាជ័យចុងក្រោយរបស់វាគឺប្រាកដ។ គោលបំណងនៃការយល់ពីវា មិនមែនដើម្បីធ្វើឲ្យអ្នកភ័យខ្លាចទេ។ គឺដើម្បីជួយអ្នកឲ្យយល់ថាហេតុអ្វីគម្ពីរនិយាយអំពីការល្បួង ការកុហក ការវាយប្រហារខាងវិញ្ញាណ និងតម្រូវការរបស់យើងក្នុងការនៅជិតព្រះជាម្ចាស់។

គ្រីស្ទបរិស័ទជាច្រើនក៏មើលទៅអេសេគាល 28:12-17 និងអេសាយ 14:12-15 ដើម្បីឃើញរូបភាពនៃសម្រស់ អំនួត និងការបះបោររបស់សាតាំង។ អេសេគាល ជំពូក 28 ត្រូវបាននិយាយទៅកាន់ស្ដេចក្រុងទីរ៉ុស ដូច្នេះគ្រីស្ទបរិស័ទមានយោបល់ខុសគ្នាថាតើវាពណ៌នាអំពីសាតាំងដោយផ្ទាល់ប៉ុណ្ណា។ ប៉ុន្តែពាក្យទាំងនោះនិយាយអំពីសួនអេដិន ចេរូប៊ីនដែលត្រូវបានចាក់ប្រេងតែងតាំង សម្រស់ដ៏អស្ចារ្យ និងសត្វដែលត្រូវបានបង្កើតមក ហើយក្រោយមកក៏រកឃើញអំពើបាបនៅក្នុងវា។

ក្នុងគម្ពីរ KJV អេសេគាល 28:13 ចែងឈ្មោះត្បូងមានតម្លៃប្រាំបួនប្រភេទ។ គ្រូគម្ពីរខ្លះប្រៀបធៀបវាជាមួយត្បូងគ្រឹះដប់ពីរគ្រាប់នៃក្រុងយេរូសាឡឹមថ្មីក្នុងវិវរណៈ 21:19-20 ហើយមើលឃើញរូបភាពនៃសត្វមួយដែលព្យាយាមធ្វើត្រាប់តាមសិរីល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់ តែធ្លាក់ខ្លី។ គម្ពីរមិនបានប្រៀបធៀបចំនួនត្បូងដោយផ្ទាល់ទេ ហើយត្បូងដប់ពីរគ្រាប់ក្នុងវិវរណៈពណ៌នាអំពីក្រុងយេរូសាឡឹមថ្មី មិនមែនអំពីព្រះជាម្ចាស់ផ្ទាល់ឡើយ។ ដូច្នេះយើងគួរចាត់ទុកវាជារូបភាពដែលមានប្រយោជន៍ មិនមែនជាសេចក្ដីថ្លែងដោយផ្ទាល់របស់គម្ពីរទេ។

ចំណុចច្បាស់បំផុតមាននៅក្នុងអេសាយ៖ “ខ្ញុំនឹងធ្វើខ្លួនឲ្យដូចព្រះដ៏ខ្ពស់បំផុត”។ សាតាំងចង់បានកន្លែងដែលជារបស់ព្រះជាម្ចាស់។ ប៉ុន្តែវាត្រូវបានព្រះជាម្ចាស់បង្កើតមក។ វាមិនអាចក្លាយជាព្រះជាម្ចាស់ ឬស្មើនឹងព្រះអង្គបានឡើយ។

“ខ្ញុំនឹងឡើងទៅលើកំពូលពពក ខ្ញុំនឹងធ្វើខ្លួនឲ្យដូចព្រះដ៏ខ្ពស់បំផុត”។ - អេសាយ 14:14 (គម្ពីរខ្មែរ)

4. ពស់ អ័ដាម និងអេវ៉ា និងការធ្លាក់ចុះ

លោកុប្បត្តិ ជំពូក 3 ប្រាប់យើងថា ពស់បានល្បួងអេវ៉ាឲ្យសង្ស័យលើព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយមិនស្ដាប់បង្គាប់ព្រះអង្គ។ អ័ដាមក៏មិនស្ដាប់បង្គាប់ដែរ។ អំពើបាបបានចូលមកក្នុងរឿងរ៉ាវរបស់មនុស្ស ហើយសេចក្ដីស្លាប់ក៏តាមមក។

“ដូច្នេះ ដូចជាអំពើបាបបានចូលមកក្នុងពិភពលោកតាមរយៈមនុស្សម្នាក់ ហើយសេចក្ដីស្លាប់ក៏មកតាមអំពើបាប...” - រ៉ូម 5:12 (គម្ពីរខ្មែរ)

នេះជាហេតុដែលពិភពលោកដែលយើងស្គាល់ មានសេចក្ដីស្លាប់ ការឈឺចាប់ ការល្បួង ទំនាក់ទំនងដែលខូចខាត អយុត្តិធម៌ និងការបែកចេញពីព្រះជាម្ចាស់។ ការបង្កើតដ៏ល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់មិនមែនជាបញ្ហាទេ។ ការបះបោរ និងអំពើបាបទេតើដែលនាំឲ្យខូចខាត។

5. អំពើបាបជាអ្វី ហើយហេតុអ្វីវាសំខាន់?

អំពើបាបមិនមែនគ្រាន់តែជាបញ្ជីឧក្រិដ្ឋកម្មធំៗនោះទេ។ អំពើបាបគឺការខ្វះខាតពីស្តង់ដារដ៏គ្រប់លក្ខណៈរបស់ព្រះជាម្ចាស់ និងការប្រឆាំងនឹងព្រះហឫទ័យរបស់ព្រះអង្គ។ វារួមបញ្ចូលរឿងដែលយើងអាចគិតថា “តូចតាច” ដូចជាការកុហក ការលួច ការច្រណែន តណ្ហា ការស្អប់ ការអត្មានិយម ឬការជ្រើសរើសដោយចេតនានូវអ្វីដែលយើងដឹងថាខុស។

អ្នកមិនចាំបាច់រំលោភបញ្ញត្តិដប់ប្រការទាំងអស់ ទើបត្រូវការការអត់ទោសនោះទេ។ សូម្បីតែអំពើបាបតែមួយ ក៏បង្ហាញថាយើងបានធ្លាក់ខ្លីដែរ។ យ៉ាកុបមានបន្ទូលថា អ្នកណាកាន់ក្រឹត្យវិន័យទាំងមូល តែធ្វើខុសត្រង់ចំណុចតែមួយ អ្នកនោះមានទោសថាបានបំពានក្រឹត្យវិន័យ។

“ដ្បិតមនុស្សទាំងអស់បានប្រព្រឹត្តអំពើបាប ហើយខ្វះសិរីល្អរបស់ព្រះជាម្ចាស់” - រ៉ូម 3:23 (គម្ពីរខ្មែរ)
“ដ្បិតអ្នកណាកាន់ក្រឹត្យវិន័យទាំងមូល ប៉ុន្តែធ្វើខុសត្រង់ចំណុចតែមួយ អ្នកនោះមានទោសចំពោះក្រឹត្យវិន័យទាំងអស់” - យ៉ាកុប 2:10 (គម្ពីរខ្មែរ)

អំពើបាបញែកយើងចេញពីព្រះជាម្ចាស់ដ៏វិសុទ្ធ។ អេសាយមានប្រសាសន៍ថា “អំពើទុច្ចរិតរបស់អ្នករាល់គ្នាបានញែកអ្នករាល់គ្នាចេញពីព្រះរបស់អ្នក”។ យើងមិនអាចលុបបំបាត់បញ្ហានោះបានដោយធ្វើពុតថាយើងមិនដែលប្រព្រឹត្តអំពើបាប ឬសង្ឃឹមថាអំពើល្អរបស់យើងនឹងលុបលាងអ្វីៗទាំងអស់នោះទេ។

“ប៉ុន្តែអំពើទុច្ចរិតរបស់អ្នករាល់គ្នាបានញែកអ្នករាល់គ្នាចេញពីព្រះរបស់អ្នក...” - អេសាយ 59:2 (គម្ពីរខ្មែរ)

អានការពន្យល់លម្អិតជាភាសាប្រចាំថ្ងៃអំពីអំពើបាប →

6. ប្រាក់ឈ្នួលនៃអំពើបាប និងផែនការសង្គ្រោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់

“ដ្បិតប្រាក់ឈ្នួលនៃអំពើបាបគឺសេចក្ដីស្លាប់ ប៉ុន្តែអំណោយទានរបស់ព្រះជាម្ចាស់គឺជីវិតអស់កល្បជានិច្ច តាមរយៈព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទជាព្រះអម្ចាស់នៃយើង”។ - រ៉ូម 6:23 (គម្ពីរខ្មែរ)

ប្រាក់ឈ្នួលគឺជាអ្វីដែលគេរកបាន។ គម្ពីរមានបន្ទូលថា អំពើបាបរកបានសេចក្ដីស្លាប់ ប៉ុន្តែជីវិតជាមួយព្រះជាម្ចាស់ជារៀងរហូតគឺជាអំណោយទានរបស់ព្រះជាម្ចាស់តាមរយៈព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។ វិវរណៈ ជំពូក 20 ហៅបឹងភ្លើងថា “សេចក្ដីស្លាប់ទីពីរ”។ គម្ពីរបង្ហាញថាការជំនុំជម្រះចុងក្រោយគឺធ្ងន់ធ្ងរ និងពិតប្រាកដ។

ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់មិនបានទុកមនុស្សឲ្យគ្មានសង្ឃឹមឡើយ។ តាំងពីដើមដំបូង គម្ពីរចង្អុលទៅមុខរកការសង្គ្រោះរបស់ព្រះជាម្ចាស់។ គ្រីស្ទបរិស័ទយល់ថា លោកុប្បត្តិ 3:15 ជាសេចក្ដីសន្យាដំបូងដែលចង្អុលទៅរកព្រះអង្គដែលនឹងកម្ចាត់ពស់ជាចុងក្រោយ។ គម្ពីរសញ្ញាចាស់បន្តរៀបចំផ្លូវសម្រាប់ព្រះមែស៊ីយ៉ា។

ចម្លើយរបស់ព្រះជាម្ចាស់ចំពោះអំពើបាបរបស់យើង មិនមែនគ្រាន់តែថា “ព្យាយាមឲ្យខ្លាំងជាងនេះ” ទេ។ ចម្លើយរបស់ព្រះអង្គគឺទ្រង់ប្រទានព្រះសង្គ្រោះមួយអង្គ។

7. ព្រះជាម្ចាស់ចាត់ព្រះយេស៊ូវមក

ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ ព្រះរាជបុត្រាដែលគង់នៅអស់កល្ប បានយាងចូលមកក្នុងពិភពលោកដែលព្រះអង្គបានបង្កើត។ ព្រះអង្គបានត្រឡប់ជាមនុស្សពិតប្រាកដ ទាំងនៅតែជាព្រះ។ ព្រះអង្គបានរស់នៅក្នុងជីវិតដែលយើងមិនអាចរស់បាន គឺគ្មានអំពើបាប។

“ដ្បិតព្រះជាម្ចាស់ស្រឡាញ់មនុស្សលោកខ្លាំងណាស់ បានជាទ្រង់ប្រទានព្រះរាជបុត្រាតែមួយរបស់ទ្រង់...” - យ៉ូហាន 3:16 (គម្ពីរខ្មែរ)
“...ប៉ុន្តែព្រះអង្គត្រូវបានល្បួងគ្រប់បែបយ៉ាងដូចយើងដែរ តែគ្មានប្រព្រឹត្តអំពើបាបឡើយ”។ - ហេព្រើរ 4:15 (គម្ពីរខ្មែរ)

ព្រះយេស៊ូវបានបង្រៀន ប្រោសអ្នកជំងឺ បង្ហាញក្ដីអាណិតអាសូរ ប្រឈមនឹងអំពើពុតត្បុត ទទួលស្វាគមន៍មនុស្សមានបាបដែលមករកព្រះអង្គ និងបើកសម្ដែងអំពីព្រះវរបិតា។ ប៉ុន្តែព្រះអង្គមកមិនមែនគ្រាន់តែជាគំរូទេ។ ព្រះអង្គមកដើម្បីសង្គ្រោះ។

ស្គាល់ព្រះយេស៊ូវឲ្យកាន់តែលម្អិត →

8. ហេតុអ្វីត្រូវមានឈើឆ្កាង?

ដោយសារយើងមិនអាចសងបំណុលអំពើបាបរបស់យើង ហើយនៅតែចូលទៅរស់ជាមួយព្រះជាម្ចាស់ជារៀងរហូតបាន ព្រះយេស៊ូវបានស្ម័គ្រព្រះទ័យយាងមកជំនួសយើង។ ព្រះអង្គមិនបានសុគតដោយសារព្រះអង្គប្រព្រឹត្តអំពើបាបទេ។ ព្រះអង្គសុគតសម្រាប់យើង។

“ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់បង្ហាញសេចក្ដីស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គចំពោះយើង ដោយព្រះគ្រីស្ទបានសុគតជំនួសយើង ក្នុងកាលដែលយើងនៅជាមនុស្សមានបាបនៅឡើយ”។ - រ៉ូម 5:8 (គម្ពីរខ្មែរ)
“ព្រះអង្គផ្ទាល់បានលីអំពើបាបរបស់យើងក្នុងរូបកាយរបស់ព្រះអង្គ លើឈើឆ្កាង...” - 1 ពេត្រុស 2:24 (គម្ពីរខ្មែរ)

ឈើឆ្កាងជាកន្លែងដែលយុត្តិធម៌របស់ព្រះជាម្ចាស់ និងសេចក្ដីមេត្តាករុណារបស់ព្រះអង្គជួបគ្នា។ ព្រះយេស៊ូវបានទទួលលើព្រះអង្គផ្ទាល់នូវអ្វីដែលយើងមិនអាចដកចេញពីខ្លួនយើងបាន។

អាន៖ ហេតុអ្វីខ្ញុំត្រូវការព្រះយេស៊ូវ? →

9. ព្រះយេស៊ូវរស់ឡើងវិញ

រឿងរ៉ាវមិនបានបញ្ចប់នៅពេលព្រះយេស៊ូវនៅក្នុងផ្នូរឡើយ។ គម្ពីរសញ្ញាថ្មីប្រកាសថា ព្រះអង្គបានរស់ឡើងវិញ។ គ្រិស្តសាសនាឈរលើការសុគត និងការរស់ឡើងវិញរបស់ព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទ។

“...ព្រះគ្រីស្ទបានសុគតសម្រាប់អំពើបាបរបស់យើង តាមបទគម្ពីរ ហើយព្រះអង្គត្រូវបានបញ្ចុះ ព្រះអង្គបានរស់ឡើងវិញនៅថ្ងៃទីបី...” - 1 កូរិនថូស 15:3-4 (គម្ពីរខ្មែរ)

ព្រះយេស៊ូវបានឈ្នះសេចក្ដីស្លាប់។ ព្រះអង្គដែលអញ្ជើញអ្នកឲ្យជឿទុកចិត្តព្រះអង្គ ទ្រង់មានព្រះជន្មរស់។

10. តើរឿងនេះមានន័យយ៉ាងណាចំពោះអ្នក?

អ្នកមិនអាចត្រឡប់ទៅរស់ក្នុងជីវិតគ្មានអំពើបាបបានទេ។ អ្នកក៏មិនចាំបាច់ដែរ។ ព្រះយេស៊ូវបានធ្វើរួចហើយនូវអ្វីដែលអ្នកមិនអាចធ្វើសម្រាប់ខ្លួនឯង។ ការត្រូវបានសង្គ្រោះ ត្រូវបានទទួលជាអំណោយទានរបស់ព្រះជាម្ចាស់ តាមរយៈជំនឿលើព្រះអង្គ។

ព្រះជាម្ចាស់ប្រទានជម្រើសដល់អ្នក

ព្រះជាម្ចាស់ស្រឡាញ់អ្នក ប៉ុន្តែព្រះអង្គមិនបង្ខំអ្នកឲ្យស្រឡាញ់ ជឿទុកចិត្ត ឬដើរតាមព្រះអង្គឡើយ។ ពេញមួយគម្ពីរ ព្រះជាម្ចាស់ត្រាស់ហៅមនុស្សឲ្យមករកព្រះអង្គ ហើយឲ្យពួកគេជ្រើសរើសថាតើនឹងឆ្លើយតបយ៉ាងណា។

ព្រះយេស៊ូវអញ្ជើញអ្នក។ ព្រះអង្គមិនបង្ខំអ្នកទេ។ អ្នកអាចសួរសំណួរ អានគម្ពីរដោយខ្លួនឯង ហើយសម្រេចចិត្តថាអ្នកជឿអ្វី។ គ្មាននរណាគួរមានអារម្មណ៍ត្រូវគេសង្កត់ឲ្យអធិស្ឋានដោយមិនពិតចិត្តឡើយ។

“អស់អ្នកដែលនឿយហត់ ហើយផ្ទុកធ្ងន់អើយ ចូរមករកខ្ញុំចុះ ខ្ញុំនឹងឲ្យអ្នករាល់គ្នាបានស្រាកស្រាន្ត”។ - ម៉ាថាយ 11:28 (គម្ពីរខ្មែរ)

សូមកត់សម្គាល់ថា ព្រះយេស៊ូវមានបន្ទូលថា “ចូរមករកខ្ញុំ”។ នេះជាការអញ្ជើញ។ ប្រសិនបើអ្នកសម្រេចចិត្តមករកព្រះយេស៊ូវ ចូរមកដោយស្មោះត្រង់។ អ្នកមិនចាំបាច់យល់បានគ្រប់លក្ខណៈ ឬមានជំនឿគ្រប់លក្ខណៈទេ។ អ្នកអាចគ្រាន់តែនិយាយថា “ព្រះយេស៊ូវអើយ ទូលបង្គំចង់ស្គាល់ព្រះអង្គ។ សូមជួយទូលបង្គំឲ្យជឿ។ សូមជួយទូលបង្គំឲ្យយល់”។

“ដ្បិតអ្នករាល់គ្នាបានសង្គ្រោះដោយព្រះគុណ តាមរយៈជំនឿ ហើយនេះមិនមែនមកពីខ្លួនអ្នករាល់គ្នាទេ គឺជាអំណោយទានរបស់ព្រះជាម្ចាស់”។ - អេភេសូរ 2:8 (គម្ពីរខ្មែរ)
“ប្រសិនបើអ្នកប្រកាសដោយមាត់ថា ព្រះយេស៊ូវជាព្រះអម្ចាស់ ហើយជឿក្នុងចិត្តថា ព្រះជាម្ចាស់បានប្រោសព្រះអង្គឲ្យរស់ឡើងវិញពីចំណោមមនុស្សស្លាប់ នោះអ្នកនឹងបានសង្គ្រោះ”។ - រ៉ូម 10:9 (គម្ពីរខ្មែរ)

អ្នកមិនចាំបាច់ក្លាយជាមនុស្សគ្រប់លក្ខណៈជាមុនទេ។ អ្នកមិនចាំបាច់ស្គាល់គម្ពីរទាំងមូលទេ។ អ្នកអាចមករកព្រះយេស៊ូវដោយស្មោះត្រង់ សារភាពអំពើបាបរបស់អ្នក ជឿថាព្រះអង្គបានសុគត និងរស់ឡើងវិញ ហើយទុកចិត្តព្រះអង្គជាព្រះសង្គ្រោះ និងជាព្រះអម្ចាស់របស់អ្នក។

11. រឿងរ៉ាវនៅតែបន្ត

ការដើរតាមព្រះយេស៊ូវគឺជាការចាប់ផ្ដើម មិនមែនជាចុងបញ្ចប់ទេ។ គ្រីស្ទបរិស័ទរៀនអធិស្ឋាន អានគម្ពីរ លូតលាស់ក្នុងជំនឿ ទប់ទល់នឹងការល្បួង និងពាក់គ្រឿងសឹករបស់ព្រះជាម្ចាស់ទាំងមូល។ គម្ពីរក៏បង្រៀនថា ការបរាជ័យចុងក្រោយរបស់សាតាំងគឺប្រាកដ ហើយព្រះយេស៊ូវគ្រីស្ទនឹងគ្រងរាជ្យ។

តើមានអ្វីកើតឡើងបន្ទាប់ពីខ្ញុំក្លាយជាគ្រីស្ទបរិស័ទ? →
រៀនអំពីសាតាំង និងគ្រឿងសឹករបស់ព្រះជាម្ចាស់ →
អានអំពីស្ថានសួគ៌ និងភាពអស់កល្បជានិច្ច →