तुम्ही येशूवर विश्वास ठेवला. आता पुढे काय?
ख्रिस्ती झाल्यावर काय होते?
येशूच्या मागे चालणे म्हणजे नात्याची सुरुवात आहे, यादी पूर्ण करण्याचा शेवट नाही. तुम्ही शिकत राहाल, वाढत राहाल, प्रश्न विचाराल आणि कधीकधी अडखळालही. तरीही त्याच्याकडे परत येत राहा.
येशूशी बोला
प्रार्थना लांब किंवा सजवलेली असण्याची गरज नाही. आज काय झाले, कशाची भीती वाटते, कशाबद्दल आभारी आहात आणि कुठे मदत हवी आहे, ते त्याला सांगा.
प्रार्थना कशी करावी ते शिका →बायबल वाचा
चार सुवार्तांपैकी एकीपासून सुरुवात करा - मत्तय, मार्क, लूक किंवा योहान - आणि येशू काय बोलला व काय केले ते जाणून घ्या. हळूहळू वाचा. समजण्यासाठी देवाकडे मदत मागा.
बायबल मदत वापरा →त्याच्यावर भरवसा ठेवायला शिका
येशूला अधिक ओळखत गेलो की विश्वास वाढतो. पुढचे पाऊल टाकण्यापूर्वी तुम्हाला सर्व उत्तरे माहीत असण्याची गरज नाही.
विश्वास म्हणजे काय? →वाढीची अपेक्षा ठेवा, एका क्षणात परिपूर्णतेची नाही
ख्रिस्ती लोकांकडूनही चुका होऊ शकतात. तुमच्याकडून पाप घडले तर येशूपासून पळून जाऊ नका. ते कबूल करा, त्याची क्षमा स्वीकारा, शिका आणि त्याच्या मागे चालत राहा.
विश्वासणाऱ्याच्या बाप्तिस्म्याने येशूच्या मागे चाला
तुम्ही येशूवर विश्वास ठेवल्यावर आणि तुमचे तारण झाल्यावर, बाप्तिस्मा हे येशूच्या मागे चालण्याचे एक सुंदर पुढचे पाऊल आहे. येशूचा बाप्तिस्मा झाला आणि त्याने आपल्या अनुयायांना शिष्य करायला व त्यांना बाप्तिस्मा द्यायला सांगितले. विश्वासणाऱ्याच्या बाप्तिस्म्याने तारण मिळत नाही किंवा तुम्ही देवाच्या प्रेमास पात्र ठरत नाही. हा तुमच्या अंतःकरणात आधीच असलेला विश्वास सर्वांसमोर दाखवण्याचा मार्ग आहे - “मी येशूचा आहे आणि मला त्याच्या मागे चालायचे आहे” असे म्हणण्याचा एक मार्ग.
शक्य असेल तर बायबलवर विश्वास ठेवणारी विश्वासू मंडळी किंवा येशूच्या मागे बराच काळ चालणारा एखादा विश्वासू ख्रिस्ती यांच्याशी बाप्तिस्मा आणि त्याचा अर्थ याबद्दल बोला.
इतर ख्रिस्ती लोकांना शोधा आणि एकमेकांना आधार द्या
येशूच्या मागे चालणे हे पूर्णपणे एकट्याने करण्यासाठी कधीच नव्हते. सुरक्षित आणि शक्य असेल तेव्हा, येशूवर प्रीती करणारी आणि शास्त्र गंभीरपणे घेणारी, बायबलवर विश्वास ठेवणारी मंडळी किंवा विश्वासू ख्रिस्ती लोक शोधा. एकमेकांसाठी प्रार्थना करा, एकमेकांना उत्तेजन द्या, एकत्र शिका, कठीण दिवसांत एकमेकांना मदत करा आणि कोणी निराश असेल तेव्हा एकमेकांना देवाच्या सत्याची आठवण करून द्या.
तुम्ही अजून शिकत असतानाही दुसऱ्याला उत्तेजन देऊ शकता. इतर ख्रिस्ती लोकांसोबत असणे म्हणजे सर्व काही समजलेले असणे नव्हे. ते म्हणजे येशूसोबत एकत्र चालणे होय.
आत्मिक लढाई समजून घ्या
बायबल सांगते की विश्वासणाऱ्यांना मोह आणि आत्मिक हल्ल्यांना तोंड द्यावे लागेल. तुम्ही भीतीत जगण्याची गरज नाही. देवाची शस्त्रसामग्री शिका आणि सत्य, विश्वास, शास्त्र, प्रार्थना आणि शांतीची सुवार्ता यांत स्थिर उभे राहा.
आत्मिक लढाईबद्दल शिका →तुम्ही अपयशी ठरलात तेव्हा येशूकडे परत या
येशूबरोबरचे तुमचे नाते तुम्हाला कधीच संघर्ष नसल्याचे ढोंग करण्यावर आधारलेले नाही. त्याच्याशी बोलत राहा, त्याचे वचन वाचत राहा आणि त्याच्या मागे चालायला शिकत राहा.
तुमची पुढील सोपी पावले
नेहमी विचारले जाणारे प्रश्न
तुम्हाला यांपैकी एखादा प्रश्न पडला असेल. पुढे जात राहण्यासाठी येथे छोटी उत्तरे आहेत.
ख्रिस्ती झाल्यावर मी काय करावे?
प्रार्थना करा, बायबल वाचा, येशूबद्दल शिका आणि तो जे शिकवतो ते एकेक पाऊल टाकत जगायला सुरुवात करा.
मी बाप्तिस्मा घ्यावा का?
विश्वासणाऱ्याचा बाप्तिस्मा हा तुम्ही येशूवर विश्वास ठेवला आहे हे सर्वांसमोर दाखवण्याचा मार्ग आहे. त्याने तारण मिळत नाही; तुमच्या मनातील विश्वास तो बाहेरून दाखवतो.
मला इतर ख्रिस्ती लोकांची गरज आहे का?
होय. इतर विश्वासणारे तुमच्यासोबत प्रार्थना करू शकतात, तुम्हाला शिकवू शकतात, उत्तेजन देऊ शकतात आणि येशूच्या मागे चालत राहायला मदत करू शकतात. ज्यांचे जीवन तुम्हाला त्याच्याकडे घेऊन जाते अशा लोकांची निवड करा.
प्रार्थना वही किंवा “देवाची बरणी” ठेवा
एक साधी वही - किंवा चिठ्ठ्यांनी भरलेली एखादी खास बरणी म्हणजे “देवाची बरणी” - तुम्ही कशाबद्दल प्रार्थना केली ते आठवायला आणि देवाने तुमच्या जीवनात कसे कार्य केले ते लक्षात घ्यायला मदत करू शकते.
तुमच्या प्रार्थना विनंत्या आणि तारीख लिहा. उत्तर मिळाले की काय घडले आणि केव्हा घडले ते लिहा. साधारण महिन्यातून एकदा तुमच्या विनंत्या पुन्हा पाहा. कोणत्या प्रार्थनांना उत्तर मिळाले, कोणत्यांची तुम्ही अजून वाट पाहत आहात आणि उत्तर तुमच्या अपेक्षेपेक्षा वेगळ्या मार्गाने आले का, ते लक्षात घ्या.
लक्षात ठेवा, उत्तर होय, नाही, अजून नाही, किंवा तुम्ही मागितले त्याहून वेगळे असे काही असू शकते. प्रार्थना म्हणजे आपल्याला हवे ते सर्व मिळवणे नव्हे. ती देवाशी बोलणे, त्याच्यावर भरवसा ठेवायला शिकणे आणि त्याची काळजी व त्याने केलेली मदत लक्षात घेणे आहे.
आज देव तुम्हाला कसा दिसला ते लिहा
तुमच्या प्रार्थना विनंत्यांबरोबर, दिवसभरात तुम्हाला देव कसा जाणवला ते एक-दोन गोष्टींत लिहा. कदाचित त्याच्या सृष्टीचे सौंदर्य - सूर्योदय, डोंगर, फुले, प्राणी, पाऊस किंवा तारे. कदाचित तुम्ही ज्यातून जात होता त्याच्याशी नेमके जुळणारे एखादे बायबलचे वचन. कदाचित अगदी योग्य वेळी कोणीतरी तुम्हाला उत्तेजन दिले.
कधीकधी काहीतरी अनपेक्षित घडते आणि देव आपले रक्षण करत होता किंवा मार्गदर्शन करत होता का, असा प्रश्न पडतो. कदाचित तुम्ही अपघातातून थोडक्यात वाचला असाल. कदाचित उशीर झाल्यामुळे तुम्ही चिडला असाल, पण नंतर कळले की लवकर पोहोचला असता तर एखाद्या अनपेक्षित प्रसंगात सापडला असता. किंवा काहीतरी इतके असामान्य घडले की त्याला चमत्कार म्हणण्याशिवाय पर्याय नव्हता.
ते क्षणही लिहून ठेवा. प्रत्येक योगायोग चमत्कार होता किंवा देव नेमके काय करत होता हे तुम्हाला समजले आहे, असे ठरवण्याची गरज नाही. कधीकधी आपल्याला कळत नाही. तुम्ही असे लिहू शकता, “हे देवाकडून होते का मला माहीत नाही, पण यामुळे मी थांबून त्याचे आभार मानले.”
तसेच त्या दिवशी तुमच्याशी बोललेले बायबलचे एक वचन आणि ते का महत्त्वाचे वाटले याचे एक वाक्य लिहा. काही महिन्यांनी किंवा वर्षांनी तुमची वही प्रार्थना, देवाने तुम्हाला ज्यातून पार नेले ते कठीण काळ, अनपेक्षित उत्तरे, रक्षणाचे क्षण, उत्तेजन देणारे शास्त्र आणि देव जवळ आहे याची आठवण त्याच्या सृष्टीने करून दिलेले साधे दिवस यांची सुंदर नोंद होऊ शकते.
ध्येय सर्वत्र चिंतेने खुणा शोधणे हे नाही. ते फक्त थांबणे, लक्ष देणे, कृतज्ञ राहणे आणि अगदी असामान्य क्षणांत तसेच अगदी साधारण क्षणांतही देवाचा चांगुलपणा ओळखायला शिकणे हे आहे.