तुम्ही येशूचे आहात. तुम्हाला भीतीत जगण्याची गरज नाही.
सैतान आणि देवाची शस्त्रसामग्री समजून घेणे
तुम्ही येशूच्या मागे चालायला लागता, तेव्हा बायबल सांगते की एक खरा आत्मिक शत्रू आहे जो लोकांना मोह घालू इच्छितो, दोष लावू इच्छितो, निराश करू इच्छितो, फसवू इच्छितो आणि देवापासून दूर ओढू इच्छितो. पण सैतान देवाच्या बरोबरीचा नाही, तो सर्वशक्तिमान नाही आणि त्याचा अंतिम पराभव आधीच निश्चित आहे.
सैतान कोण आहे?
बायबल या शत्रूसाठी अनेक नावे आणि वर्णने वापरते. त्याला सैतान म्हणजे विरोधक; दियाबल म्हणजे निंदक किंवा दोष लावणारा; परीक्षक; दुष्ट; मोठा अजगर; आणि तो पुरातन साप म्हटले आहे.
सैतानाला लूसिफर असेही म्हटलेले तुम्ही ऐकू शकता. किंग जेम्स बायबल यशया 14:12 मध्ये “लूसिफर” हा शब्द वापरते. त्या अध्यायात यशया बाबेलच्या राजाविरुद्ध बोलत आहे. तेथे वर्णन केलेले अहंकारी पतन हे सैतानाच्या बंडाचे चित्र आहे असेही अनेक ख्रिस्ती लोकांनी समजले आहे. यशया 14 आणि यहेज्केल 28 नेमके कसे लागू करावे याबद्दल ख्रिस्ती लोकांमध्ये मतभेद असल्यामुळे, हे मार्गदर्शक त्या उताऱ्यांनी जितके सांगितले आहे त्याहून अधिक सांगितल्याचा आव आणत नाही. शास्त्र स्पष्टपणे सांगते ते हे की सैतान हा निर्मिलेला आत्मिक प्राणी आहे ज्याने देवाविरुद्ध बंड केले आणि जो देवाच्या उद्देशांना विरोध करतो.
यहेज्केल 28 आपल्याला काय दाखवते?
यहेज्केल 28:12-17 सोरच्या राजाला उद्देशून सांगितले होते, पण अनेक ख्रिस्ती लोकांना त्याच्या भाषेत सैतानाच्या पतनापूर्वीचे चित्रही दिसते. हा उतारा एदेनशी संबंधित, मोठे ज्ञान आणि सौंदर्य असलेल्या आणि “छाया करणाऱ्या अभिषिक्त करूबाशी” संबंधित कोणाचे तरी वर्णन करतो. तो देवाने निर्माण केलेला होता आणि त्याच्यात पाप आढळेपर्यंत तो आपल्या मार्गांत निर्दोष होता असे तो सांगतो.
मौल्यवान रत्ने आणि देवासारखे होण्याची इच्छा
किंग जेम्स बायबलमध्ये यहेज्केल 28:13 या सुंदर व्यक्तीशी जोडलेल्या नऊ प्रकारच्या मौल्यवान रत्नांची नावे देते. काही बायबल शिक्षक त्या नऊ रत्नांची तुलना देवाच्या गौरवाने भरलेल्या नगराच्या, म्हणजे प्रकटीकरण 21:19-20 मधील नव्या यरुशलेमेच्या बारा पायाच्या रत्नांशी करतात. त्यांना देवाच्या गौरवाची नक्कल करण्याचा प्रयत्न करणाऱ्या पण नेहमी कमी पडणाऱ्या निर्मिलेल्या प्राण्याचे चित्र दिसते.
हे रोचक चित्र आहे, पण ते काळजीपूर्वक सांगितले पाहिजे. प्रकटीकरण 21 मधील बारा रत्ने नव्या यरुशलेमेच्या पायांचे वर्णन करतात, खुद्द देवाचे नव्हे. प्रकटीकरण राजासनावर बसलेल्याचे थेट वर्णन करते, तेव्हा ते यास्फे, सार्दी रत्न आणि पाचूसारख्या इंद्रधनुष्याचे सौंदर्य वापरते (प्रकटीकरण 4:3). “लूसिफरकडे नऊ रत्ने होती कारण तो देवाच्या बारा रत्नांची नक्कल करत होता” असे बायबल थेट सांगत नाही. ती तुलना म्हणजे अर्थ लावणे आहे; शास्त्रात सापडणारे वाक्य नव्हे.
बायबल अगदी स्पष्टपणे जे सांगते ते हे की त्याच्यात अहंकार वाढला. यशया त्याचे अहंकारी शब्द नोंदवतो, “मी परात्परासमान होईन.” म्हणून मुख्य सत्य साधे आहे: एक निर्मिलेला प्राणी, ज्याचे स्थान आणि गौरव फक्त देवाचे आहे ते मिळवू इच्छित होता. तो कितीही सुंदर किंवा सामर्थ्यशाली असला, तरी तो देवाने निर्माण केलेलाच होता आणि कधीही देव होऊ शकत नव्हता.
यहेज्केल 28 आणि यशया 14 सैतानाचे किती थेट वर्णन करतात याबद्दल ख्रिस्ती लोकांमध्ये मतभेद आहेत, म्हणून हे मार्गदर्शक प्रत्येक तपशील निश्चित म्हणून मांडणार नाही. पण एकत्रितपणे हे उतारे अनेक ख्रिस्ती लोकांना सौंदर्य, अहंकार, बंड आणि देवाने दिलेल्या स्थानाच्या वर चढण्याचा प्रयत्न करणाऱ्या निर्मिलेल्या प्राण्याचे स्पष्ट चित्र देतात.
त्याचे काय झाले?
बायबल अहंकार, बंड आणि पापी दूतांच्या पतनाचे वर्णन करते. येशू म्हणाला, “सैतान विजेसारखा स्वर्गातून पडलेला मी पाहिला.” पेत्र पाप करणाऱ्या दूतांबद्दल बोलतो आणि यहूदा अशा दूतांबद्दल बोलतो ज्यांनी “आपले आद्य स्थान राखले नाही.” प्रकटीकरण सैतान आणि त्याच्या दूतांना देवाच्या उद्देशांशी संघर्ष करताना आणि शेवटी खाली टाकले जाताना दाखवते.
सैतानाच्या बंडाच्या सुरुवातीबद्दल आपल्याला हवा असलेला प्रत्येक तपशील बायबल देत नाही. नंतरच्या परंपरा किंवा अंदाजांना शास्त्र बनवू नये याची आपण काळजी घेतली पाहिजे. बायबल जे स्पष्ट करते तेच सर्वात महत्त्वाचे आहे: सैतानाने देवाविरुद्ध बंड केले, तो देवाच्या लोकांना विरोध करतो आणि देवाने त्याचा शेवट आधीच ठरवला आहे.
सैतान आता काय करतो?
शास्त्रातील सैतानाच्या पद्धतींमध्ये मोह घालणे, खोटे बोलणे, फसवणे, दोष लावणे, निराश करणे आणि लोकांना देवावरील भरवशापासून दूर वळवण्याचा प्रयत्न करणे यांचा समावेश आहे. येशूने त्याला “लबाड आणि लबाडीचा बाप” म्हटले. पेत्राने विश्वासणाऱ्यांना इशारा दिला की दियाबल “गर्जणाऱ्या सिंहासारखा कोणाला गिळावे म्हणून शोध करीत फिरतो.”
सैतान देवासमोर जाऊन विश्वासणाऱ्यांवर आरोप करतो का?
ईयोबच्या पुस्तकात सैतान देवासमोर येतो आणि ईयोबच्या विश्वासूपणाला आव्हान देतो. जखऱ्या 3 मध्ये सैतान महायाजक यहोशवावर आरोप करायला उभा राहतो. प्रकटीकरण सैतानाला “आमच्या बांधवांवर आरोप करणारा” म्हणते. हे उतारे दाखवतात की दोष लावणे हा त्याच्या स्वभावाचा भाग आहे.
ईयोब काहीतरी आश्वासक गोष्टही शिकवतो: सैतान त्याला हवे ते सरळ करू शकत नव्हता. देव ताबा ठेवून होता आणि त्याने मर्यादा घातल्या. प्रत्येक समस्या, आजार, मोह किंवा कठीण काळ आपोआप सैतानावर ढकलू नये. आपण पतित जगात राहतो, आपल्या स्वतःच्या निवडींचे परिणाम असतात, इतर लोक निवडी करतात आणि शास्त्र दाखवते की परीक्षांची एकापेक्षा जास्त कारणे असू शकतात. पण दोषारोप, मोह किंवा खोटेपणा येतो तेव्हा ख्रिस्ती लोकांना दियाबलाचा प्रतिकार करायला आणि देवाशी विश्वासू राहायला सांगितले आहे.
तुम्हाला त्याला घाबरण्याची गरज नाही
तुम्ही येशू ख्रिस्ताचे असाल, तर तुमची सुरक्षितता तुम्ही सैतानापेक्षा बलवान किंवा हुशार असण्यावर आधारलेली नाही. तुमचा भरवसा येशूवर आहे. सैतान मोह घालू शकतो आणि दोष लावू शकतो, पण क्रूसावर ख्रिस्ताने जे केले ते तो पुसून टाकू शकत नाही.
तुमचे अपयश झाले, तर लज्जेमुळे येशूपासून पळून जाऊ नका. काय झाले ते कबूल करा, त्याची क्षमा स्वीकारा, पुन्हा उठा आणि त्याच्या मागे चालत राहा. लज्जेने तुम्ही देवापासून दूर जावे असे शत्रूला वाटते. सुवार्ता तुम्हाला येशूकडे परत बोलावते.
सैतानाचा अंतिम शेवट काय आहे?
सैतानाचे अंतिम गंतव्य अनिश्चित नाही. येशू “दियाबलासाठी व त्याच्या दूतांसाठी तयार केलेल्या सार्वकालिक अग्नी” बद्दल बोलला. प्रकटीकरण सांगते की दियाबल शेवटी अग्निकुंडात टाकला जाईल. सैतान राजाप्रमाणे नरकावर राज्य करत नाही; नरक हा त्याच्यासाठी न्याय आहे, त्याचे विजयाचे राज्य नव्हे.
ख्रिस्ती लोक आशेच्या जागेतून आत्मिक दुष्टाईविरुद्ध उभे राहू शकतात. शत्रूचा पराभव निश्चित आहे. येशू प्रभू आहे.
देवाची संपूर्ण शस्त्रसामग्री
आत्मिक दुष्टाईशी लढायला देव ख्रिस्ती लोकांना भीती, अंधश्रद्धा, ताईत किंवा शारीरिक हिंसा वापरायला सांगत नाही. इफिसकरांस 6 विश्वासणाऱ्यांना “देवाची सर्व शस्त्रसामग्री धारण करा” असे सांगते. ही शस्त्रसामग्री म्हणजे आपण स्थिर उभे राहू शकू म्हणून देव आपल्याला देत असलेल्या आत्मिक सत्यांचे आणि सवयींचे चित्र आहे.
1. सत्याचा कमरबंद
याचा अर्थ: खोटेपणा, भीती, अफवा किंवा देवाच्या वचनाशी विसंगत भावनांवर नव्हे, तर जे खरे आहे त्यावर तुमचे जीवन उभारा.
तुम्ही ते कसे वापरता: बायबल प्रत्यक्षात काय म्हणते ते शिका. “देव तुला कधीच क्षमा करणार नाही” असा विचार येतो, तेव्हा त्या खोट्याची तुलना देवाच्या वचनांशी करा. सत्य सांगा. फसवणूक नाकारा.
2. नीतिमत्त्वाचे उरस्त्राण
याचा अर्थ: उरस्त्राण हृदयाचे आणि महत्त्वाच्या अवयवांचे रक्षण करते. ख्रिस्ती लोक ख्रिस्ताद्वारे मिळणाऱ्या नीतिमत्त्वात उभे राहतात आणि देवासमोर योग्य अशा रीतीने जगण्यासाठीही त्यांना बोलावले आहे.
तुम्ही ते कसे वापरता: पापाशी तडजोड करू नका. तुमचे अपयश झाले, तर लपण्याऐवजी ते कबूल करा आणि येशूकडे परत या. प्रामाणिकपणा, दयाळूपणा, शुद्धता, करुणा आणि आज्ञापालन निवडा.
3. शांतीच्या सुवार्तेसाठी तयार केलेले पाय
याचा अर्थ: चांगले पादत्राण सैनिकाला पक्का आधार देते. येशूची शुभवार्ता तुम्हाला देवाशी शांतीचा पाया देते आणि ती शुभवार्ता इतरांपर्यंत नेण्यासाठी तुम्हाला तयार करते.
तुम्ही ते कसे वापरता: येशूने तुमच्यासाठी काय केले ते आठवा. भीती पसरवण्याऐवजी आशा सांगायला तयार राहा. तुमची शांती ख्रिस्तापासून येते हे जाणून कठीण ठिकाणी चाला.
4. विश्वासाची ढाल
याचा अर्थ: विश्वास म्हणजे देवावरचा भरवसा. पौल म्हणतो की ही ढाल “दुष्टाची पेटती बाणे” विझवू शकते. ती बाणे भीती, मोह, दोषारोप, शंका किंवा निराशा या रूपात येऊ शकतात.
तुम्ही ते कसे वापरता: देव काय करत आहे ते तुम्हाला दिसत नसताना, त्याच्या स्वभावावर आणि वचनांवर भरवसा ठेवत राहा. विश्वास म्हणजे तुम्हाला प्रश्नच नाहीत असे ढोंग करणे नव्हे; तर देवाला सोडून देण्याऐवजी ते प्रश्न त्याच्याकडे आणणे.
5. तारणाचे शिरस्त्राण
याचा अर्थ: शिरस्त्राण डोक्याचे रक्षण करते. तुमच्या तारणाची आठवण ठेवल्याने तुमच्या विचारांचे निराशा आणि दोषारोपापासून रक्षण होते.
तुम्ही ते कसे वापरता: स्वतःला आठवण करून द्या की तारण येशू ख्रिस्तावर आधारलेले आहे, तुमच्या निर्दोष असण्याच्या क्षमतेवर नव्हे. शत्रू म्हणतो, “तू अपयशी ठरलास, म्हणून देवाने तुला सोडले,” तेव्हा सुवार्तेकडे आणि देवाच्या वचनांकडे परत जा.
6. आत्म्याची तलवार - देवाचे वचन
याचा अर्थ: तलवार हा एकच भाग शस्त्र म्हणून वर्णन केलेला आहे. पौल तिला “देवाचे वचन” म्हणतो. येशूने शास्त्राचा योग्य वापर करून सैतानाच्या मोहांना उत्तर दिले.
तुम्ही ते कसे वापरता: बायबल वाचा, संदर्भासह समजून घ्या, त्यातील सत्ये लक्षात ठेवा आणि खोटेपणा किंवा मोह येतो तेव्हा ती लागू करा. शास्त्र हा जादूचा मंत्र नाही; ते देवाचे सत्य आहे ज्यावर विश्वास ठेवायचा आणि ज्याचे पालन करायचे आहे.
7. प्रार्थना - देवाशी संपर्कात राहा
पौल लगेच प्रार्थनेकडे जातो. प्रार्थना शस्त्रसामग्रीचा वेगळा भाग म्हणून दाखवलेली नाही, पण ती संपूर्ण लढाईला वेढून आहे. तुम्ही देवाची शस्त्रसामग्री धारण करून मग एकट्याने लढत नाही.
तुम्ही ते कसे वापरता: दिवसभर देवाशी बोला. मोह येण्यापूर्वी, मोहाच्या वेळी आणि अपयशानंतर मदत मागा. इतर विश्वासणाऱ्यांसाठीही प्रार्थना करा.
दररोज सकाळी शस्त्रसामग्री धारण करण्याचा एक सोपा मार्ग
तुम्हाला विधी किंवा खास सूत्राची गरज नाही. तुम्ही फक्त अशी प्रार्थना करू शकता:
येशू, आज मला सत्यात चालायला मदत कर.
जे योग्य आहे ते निवडायला आणि माझे नीतिमत्त्व व तारण तुझ्यातच आहे हे आठवायला मला मदत कर.
मला शांती दे आणि तुझी शुभवार्ता सांगायला मला तयार कर.
भीती, शंका, मोह किंवा दोषारोप येतो तेव्हा तुझ्यावर भरवसा ठेवायला मला मदत कर.
तारणाच्या सत्याने माझ्या मनाचे रक्षण कर.
मला तुझे वचन शिकव आणि ते योग्य रीतीने वापरायला मला मदत कर.
प्रार्थनेत मला तुझ्या जवळ ठेव. आज स्थिर उभे राहायला मला मदत कर.
येशूच्या नावाने, आमेन.
तुम्हाला मोह होतो किंवा दोष लावला जातो तेव्हा
थांबा. प्रार्थना करा. नेमके काय घडत आहे ते येशूला सांगा. त्या परिस्थितीशी जुळणारे एखादे शास्त्रवचन तुम्हाला माहीत असेल, तर ते हळूहळू वाचा. माहीत नसेल, तर बायबल उघडा आणि एखादे शोधायला एखाद्या प्रगल्भ ख्रिस्ती व्यक्तीची मदत घ्या. पाप सोपे करणाऱ्या परिस्थितींपासून दूर व्हा. दुसऱ्या विश्वासू विश्वासणाऱ्याला तुमच्यासोबत प्रार्थना करायला सांगा.
तुम्ही पडलात, तर आपण निराश आहोत असे ठरवू नका. तुमचे पाप कबूल करा, देवाची क्षमा स्वीकारा, जे घडले त्यातून शिका आणि येशूच्या मागे चालत राहा.
प्रार्थना कशी करावी ते शिका · तारण आणि क्षमा पुन्हा पाहा · संपूर्ण मार्गदर्शक ऑफलाइन जतन करा