काळजी घेणारा, नाव न सांगणारा बायबल मार्गदर्शक
स्वर्ग कसा आहे असे बायबल सांगते?
बायबल सार्वकालिकतेबद्दल गंभीरपणे बोलते, पण ते अतिशय असामान्य आशाही देते. या पानाचा उद्देश तुम्हाला घाबरवून विश्वास ठेवायला लावणे हा नाही. शास्त्र काय शिकवते ते समजावून सांगणे, आणि देवाचे प्रेम, त्याचे आमंत्रण आणि येशू ख्रिस्ताद्वारे तो देत असलेले देवासोबतचे सार्वकालिक जीवन यावर लक्ष केंद्रित ठेवणे हा आहे.
नवे यरुशलेम, सोन्याचे रस्ते, सुंदर रत्ने, जीवनाची नदी आणि देवासोबत सदैव राहणे यावर शास्त्रावर आधारित प्रेमळ दृष्टिक्षेप.
स्वर्ग आणि नरकाबद्दल बायबल काय म्हणते?
बायबल स्वर्ग, न्याय, देवासोबतचे सार्वकालिक जीवन आणि नरक याबद्दल बोलते. हे गंभीर विषय आहेत, पण हे मार्गदर्शक तुम्हाला घाबरवण्यासाठी नाही. त्याचा उद्देश तुम्हाला देवाचे प्रेम, क्षमा आणि येशू ख्रिस्ताद्वारे तारण याकडे नेणे हा आहे. येशू म्हणाला, “मार्ग, सत्य व जीवन मी आहे; माझ्या द्वारे आल्यावाचून कोणीही पित्याकडे येत नाही.” — योहान 14:6 (मराठी OV)
नेहमी विचारले जाणारे प्रश्न
तुम्हाला यांपैकी एखादा प्रश्न पडला असेल. पुढे जात राहण्यासाठी येथे छोटी उत्तरे आहेत.
स्वर्ग कसा आहे असे बायबल सांगते?
बायबल स्वर्गाचे वर्णन देवासोबतचे जीवन असे करते, जिथे वाईट, मरण, दुःख आणि वेदना कायम टिकणार नाहीत.
मी स्वर्गात जाईन हे मला कसे कळेल?
स्वर्गाची ख्रिस्ती आशा येशूवर आधारलेली आहे, परिपूर्ण असण्यावर नाही. क्षमा आणि तारणासाठी त्याच्यावर भरवसा ठेवा.
स्वर्गात मी अजूनही मीच असेन का?
बायबल शिकवते की देव आपल्या लोकांना ओळखतो आणि सार्वकालिक जीवन म्हणजे त्याच्यासोबतचे खरे जीवन. काही तपशील पूर्णपणे स्पष्ट केलेले नाहीत, म्हणून हे मार्गदर्शक सर्व काही माहीत असल्याचा आव आणत नाही.
स्वर्ग खरा आहे का? मी स्वर्गात कसा जाऊ शकतो?
स्वर्ग कसा आहे, स्वर्ग खरा आहे का, मरणानंतर काय होते, किंवा माणसाला देवासोबत सार्वकालिक जीवन कसे मिळू शकते असा प्रश्न तुम्हाला पडला असेल, तर बायबल आपल्याला येशू ख्रिस्ताकडे नेते. जे त्याचे आहेत त्यांच्यासाठी स्वर्ग हे देवाची उपस्थिती, जीवन, शांती आणि आशा यांचे ठिकाण म्हणून मांडले आहे.
बायबल नरक, न्याय, पाप आणि देवापासूनचा दुरावा याबद्दलही गंभीरपणे बोलते. हे मार्गदर्शक ते विषय तुम्हाला घाबरवण्यासाठी मांडत नाही. बायबलचा क्षमा, तारण, प्रेम आणि आशा यांचा संदेश महत्त्वाचा आहे म्हणून ते स्पष्ट करते.
स्वर्ग आणि देवाचे सार्वकालिक राज्य कसे असेल?
सर्वात मोठे वचन सोने किंवा रत्नांचे नाही. ते हे आहे: देवाचे लोक येशूसोबत सदैव असतील.
शास्त्र ख्रिस्ताचे असलेल्यांचे भविष्य हे जीवन, सौंदर्य, पवित्रता, उपासना, सेवा, देवाच्या लोकांसोबत असणे आणि देवाची प्रत्यक्ष उपस्थिती असे मांडते.
देवाने जे चांगले आहे ते निर्माण केले — सार्वकालिक दुरावा म्हणजे काय
देव आकाश, पृथ्वी, जीवन आणि प्रत्येक चांगल्या देणगीचा निर्माणकर्ता आहे. बायबल चांगल्या निर्मितीने सुरू होते आणि देव आपल्या सोडवलेल्या लोकांसोबत पुनर्स्थापित निर्मितीत राहतो तेथे संपते.
तर देवापासून सदैव वेगळे होणे म्हणजे काय?
सार्वकालिक न्याय म्हणजे देवासोबतच्या आशीर्वादित जीवनाचे नुकसान - त्याची कृपादृष्टी, त्याचे राज्य, त्याचे सांत्वन आणि ख्रिस्ताद्वारे त्याच्याकडे परत आणलेल्यांना तो देतो ती चांगली देणगी - असे समजणे योग्य आहे. जे खरोखर चांगले आहे त्या सर्वाचा उगम देवामध्ये आहे. म्हणून सार्वकालिकतेचा सर्वात मोठा खजिना सोने, रत्ने, नदी किंवा नव्या यरुशलेमेचे सौंदर्य हा नाही. सर्वात मोठा खजिना खुद्द देव आहे: त्याचे लोक त्याचे मुख पाहतील आणि सदैव त्याच्यासोबत असतील.
नरक, अंतिम न्याय आणि देवापासूनचा सार्वकालिक दुरावा
हा वाचायला कठीण भाग आहे हे मला माहीत आहे. मला फक्त स्वर्गाबद्दल बोलायला आवडले असते. पण हे वाचणाऱ्या व्यक्तीची मला काळजी असेल, तर येशू सार्वकालिकतेबद्दल जे म्हणाला तेही मला सांगितले पाहिजे - तुम्हाला लाज वाटावी किंवा घाबरून विश्वास ठेवण्याचे नाटक करावे म्हणून नाही, तर तुमचे जीवन आणि तुमचे सार्वकालिक भविष्य महत्त्वाचे आहे म्हणून.
श्रीमंत मनुष्य आणि लाजर — लूक 16:19–31
येशू एका श्रीमंत माणसाची आणि लाजर नावाच्या गरीब माणसाची गोष्ट सांगतो. मरणानंतर लाजराचे सांत्वन होते, तर श्रीमंत माणूस यातनेत असतो. श्रीमंत माणसाला जाणीव आहे, त्याला आपले जीवन आणि आपले भाऊ आठवतात, तो आराम मागतो आणि जीभ थंड करण्यासाठी पाणी मागतो. अब्राहाम त्याला सांगतो की त्यांच्यामध्ये “मोठी दरी” ठेवली आहे, म्हणून ती ओलांडता येत नाही. मग श्रीमंत माणूस आपल्या भावांना सावध करावे असे म्हणतो.
या उताऱ्यातील मला सर्वात हृदयस्पर्शी गोष्ट म्हणजे श्रीमंत माणसाला आपल्या प्रिय माणसांची आठवण होते आणि त्यांना सावध करावे असे त्याला वाटते. मी हीच शास्त्रवचने तुमच्यासोबत त्याच कारणासाठी शेअर करत आहे: येशूकडे वळायला अजून वेळ आहे तोवर तुम्हाला हे कळावे असे मला वाटते. प्रकटीकरण 20 अंतिम न्यायाचे वर्णन करते, जेव्हा मरण आणि अधोलोक अग्निकुंडात टाकले जातात, ज्याला दुसरे मरण म्हणतात.
“देवापासून वेगळे” याचा अर्थ काय?
याचा अर्थ देव सार्वभौम राहत नाही किंवा त्या जागेबद्दल त्याला कळू शकत नाही असा नाही. याचा अर्थ ज्यांना त्याच्याकडे परत आणले आहे त्यांना देव जे जीवन, सांत्वन आणि आशीर्वाद देतो त्यातून बाहेर काढले जाणे. 2 थेस्सलनीकाकरांस 1:8–9 “प्रभूच्या समक्षतेपासून व त्याच्या सामर्थ्याच्या वैभवापासून” सार्वकालिक विनाशाबद्दल बोलते. मत्तय 25:46 सार्वकालिक शिक्षेची तुलना सार्वकालिक जीवनाशी करते. प्रकटीकरण 20:11–15 अंतिम न्याय आणि अग्निकुंडाचे वर्णन करते.
शास्त्र एक भयंकर विरोधाभास दाखवते: तारण पावलेले देवाच्या पुनर्स्थापित निर्मितीचे, जीवनाच्या नदीचे आणि झाडाचे, त्याच्या प्रकाशाचे, त्याच्या राज्याचे, त्याच्या मुखाचे आणि त्याच्या लोकांसोबतच्या जीवनाचे वारस होतात; अंतिम न्याय म्हणजे देवासोबतच्या त्या आशीर्वादित जीवनातून बाहेर टाकले जाणे.
“कारण जर तू आपल्या मुखाने येशूला प्रभू म्हणून कबूल करशील आणि देवाने त्याला मेलेल्यांतून उठवले असा आपल्या अंतःकरणात विश्वास धरशील, तर तुझे तारण होईल.” — रोमकरांस 10:9 (मराठी OV)
तारण कसे मिळवावे ते वाचा