बायबल तुमच्यासाठी नवीन आहे का? येथून सुरू करा.
निर्मितीपासून क्रूसापर्यंतची कथा
बायबल गोंधळात टाकणारे वाटत असेल, तर मोठ्या चित्रापासून सुरुवात करा. हे पान कथा क्रमाने सांगते: देव, निर्मिती, सैतानाचे बंड, माणसाचे पतन, पाप, देवाची सुटकेची योजना, येशू ख्रिस्त, क्रूस, मेलेल्यांतून उठणे आणि तारण.
1. देव कोण आहे? त्रैक्याचे सोपे स्पष्टीकरण
ख्रिस्ती लोक एकच देव - तीन देव नव्हे असे मानतात. बायबल एकमेव खऱ्या देवाला पिता, पुत्र आणि पवित्र आत्मा असे प्रकट करते. ख्रिस्ती लोक याला सामान्यपणे त्रैक्य (एक देव: पिता, पुत्र आणि पवित्र आत्मा) म्हणतात.
देवाला ओळखण्यापूर्वी किंवा येशूवर भरवसा ठेवण्यापूर्वी तुम्हाला त्रैक्य पूर्णपणे समजण्याची गरज नाही. अनेक वर्षे येशूच्या मागे चालणारे ख्रिस्ती लोकही मान्य करतात की देव आपण त्याला पूर्णपणे स्पष्ट करू शकतो त्यापेक्षा मोठा आहे.
एकच देव आहे.
पिता देव आहे.
पुत्र येशू देव आहे.
पवित्र आत्मा देव आहे.
पिता म्हणजे पुत्र नव्हे. पुत्र म्हणजे पवित्र आत्मा नव्हे. पवित्र आत्मा म्हणजे पिता नव्हे. तरीही देव एकच आहे.
येशू बेथलेहेममध्ये जन्मण्यापूर्वीही अस्तित्वात होता
बायबल येशूला “शब्द” म्हणते आणि सांगते की तो आरंभी देवाजवळ होता व देव होता. त्याच्याद्वारे सर्व काही निर्माण झाले असेही ते सांगते. पुढे तो शब्द देह झाला आणि आपल्यामध्ये राहिला.
निर्मितीच्या वेळी पवित्र आत्मा उपस्थित होता
पिता, पुत्र आणि पवित्र आत्मा यांचे स्पष्ट चित्र
येशूच्या बाप्तिस्म्याच्या वेळी पुत्र येशू पाण्यात आहे, पवित्र आत्मा कबुतरासारखा उतरतो आणि पित्याची वाणी स्वर्गातून बोलते. ते वेगवेगळे आहेत, तरीही शास्त्र एकच देव शिकवते.
म्हणून पुढे जेव्हा तुम्ही वाचाल की देवाने आपल्या पुत्राला पाठवले, येशूने आपल्या पित्याला प्रार्थना केली किंवा पवित्र आत्मा विश्वासणाऱ्यांमध्ये कार्य करतो, तेव्हा तुम्ही तीन वेगवेगळ्या देवांबद्दल वाचत नसता. तुम्ही पिता, पुत्र आणि पवित्र आत्मा म्हणून प्रकट झालेल्या एकमेव खऱ्या देवाबद्दल जाणून घेत असता.
2. देवाने आकाश आणि पृथ्वी निर्माण केली
देव निर्माणकर्ता आहे. उत्पत्ती सांगते की देवाने प्रकाश, आकाश, भूमी, समुद्र, वनस्पती, सूर्य आणि चंद्र, प्राणी आणि माणसे निर्माण केली. निर्मिती पूर्ण झाल्यावर शास्त्र सांगते की देवाने जे काही केले होते ते पाहिले आणि ते “उत्तम” होते.
देवाच्या निर्मितीत मनुष्यप्राणी विशेष मौल्यवान आहेत, कारण बायबल सांगते की आपण त्याच्या प्रतिमेत निर्माण झालो आहोत. याचा अर्थ देवाला मानवी शरीर आहे किंवा आपण शारीरिकदृष्ट्या त्याच्यासारखे दिसतो असा नाही. याचा अर्थ त्याने आपल्याला अशा विशेष रीतीने निर्माण केले की त्यातून तो कोण आहे याचे काहीतरी प्रतिबिंब दिसते.
आपण प्रेम करू शकतो, विचार करू शकतो, निर्मिती करू शकतो, संवाद साधू शकतो, अर्थपूर्ण निवडी करू शकतो, बरे-वाईट ओळखू शकतो, इतरांची काळजी घेऊ शकतो आणि आपल्या निर्माणकर्त्याशी नाते ठेवू शकतो. प्रत्येक माणसाला मोल आहे, कारण प्रत्येक माणूस देवाची प्रतिमा धारण करतो - मग त्याचे वय, क्षमता, पार्श्वभूमी किंवा परिस्थिती काहीही असो.
3. सैतानाचे काय झाले?
बायबल सांगते की सैतान किंवा दियाबल नावाचा एक खरा आत्मिक शत्रू आहे. त्याला साप, परीक्षक किंवा दोष लावणारा असेही म्हटले जाते. लोकांना देवापासून दूर ओढणे हा त्याचा हेतू आहे, लोक निरुपयोगी आहेत म्हणून नव्हे, तर लोक देवाला अतिशय मोलाचे आहेत म्हणून.
बायबल सांगते की सैतानाला देवाने निर्माण केले, पण त्याने देवाविरुद्ध बंड केले. त्याला देवाच्या मार्गाऐवजी स्वतःचा मार्ग हवा होता. बायबल या बंडाची एक लांब, सविस्तर कथा देत नाही, तर त्याची झलक दाखवते; म्हणून काही गोष्टी आपण खात्रीने सांगू नयेत याची काळजी घ्यावी.
सैतान माणसांचा द्वेष का करतो?
“माणसे देवाच्या प्रतिमेत निर्माण झाली आहेत म्हणून सैतान त्यांचा द्वेष करतो” असे सरळ सांगणारे एकही वचन बायबलमध्ये नाही. पण बायबलची कथा एकत्र जोडली की अनेक ख्रिस्ती लोक हे त्याचे एक महत्त्वाचे कारण आहे असे समजतात.
सैतानाने ज्या देवाविरुद्ध बंड केले, त्याच्या प्रतिमेत तुम्हाला निर्माण केले आहे. देव माणसांवर प्रेम करतो, त्यांना त्याला ओळखण्यासाठी निर्माण केले आहे आणि त्यांना आपल्याशी नात्यासाठी बोलावले आहे. सैतान देवाचा विरोधक आहे, म्हणून देवाची प्रतिमा धारण करणाऱ्या आणि देवाला प्रिय असलेल्या माणसांविरुद्धही तो काम करतो.
याचा अर्थ तुम्ही सैतानाला घाबरावे असा नाही. तो देवाच्या बरोबरीचा नाही. तो दुसरा देव नाही. तो एक निर्मिलेला प्राणी आहे आणि बायबल शिकवते की त्याचा अंतिम पराभव निश्चित आहे. त्याला समजून घेण्याचा उद्देश तुम्हाला घाबरवणे हा नाही. बायबल मोह, खोटेपणा, आत्मिक हल्ले आणि देवाच्या जवळ राहण्याची आपली गरज याबद्दल का बोलते हे समजण्यास मदत करणे हा आहे.
सैतानाचे सौंदर्य, अहंकार आणि बंड यांच्या चित्रासाठी अनेक ख्रिस्ती लोक यहेज्केल 28:12-17 आणि यशया 14:12-15 यांकडेही पाहतात. यहेज्केल 28 सोर शहराच्या राजाला उद्देशून सांगितले होते, म्हणून ते सैतानाचे थेट वर्णन करते का याबद्दल ख्रिस्ती लोकांमध्ये मतभेद आहेत. तरीही त्यातील भाषा एदेन, अभिषिक्त करूब, मोठे सौंदर्य आणि ज्याच्यात नंतर पाप आढळले अशा निर्मिलेल्या प्राण्याविषयी बोलते.
KJV मध्ये यहेज्केल 28:13 नऊ प्रकारच्या मौल्यवान रत्नांची नावे देते. काही बायबल शिक्षक त्यांची तुलना प्रकटीकरण 21:19-20 मधील नव्या यरुशलेमेच्या बारा पायाच्या रत्नांशी करतात आणि देवाच्या गौरवाची नक्कल करण्याचा प्रयत्न करणाऱ्या पण अपुऱ्या पडलेल्या प्राण्याचे चित्र त्यात पाहतात. बायबल ही रत्नसंख्येची तुलना थेट करत नाही आणि प्रकटीकरणातील बारा रत्ने नव्या यरुशलेमेचे वर्णन करतात, खुद्द देवाचे नव्हे. म्हणून हे उपयुक्त चित्र म्हणून घ्यावे, बायबलचे थेट विधान म्हणून नव्हे.
सर्वात स्पष्ट मुद्दा यशयामध्ये आढळतो: “मी परात्परासमान होईन.” जे स्थान देवाचे होते ते सैतानाला हवे होते. पण त्याला देवाने निर्माण केले होते. तो कधीही देव किंवा देवाच्या बरोबरीचा होऊ शकत नव्हता.
4. साप, आदाम आणि हव्वा आणि पतन
उत्पत्ती 3 सांगते की सापाने हव्वेला देवाच्या शब्दावर शंका घ्यायला आणि त्याची आज्ञा मोडायला भुरळ घातली. आदामानेही आज्ञा मोडली. मानवी कथेत पाप आले आणि त्यामागोमाग मरण आले.
म्हणूनच आपल्या ओळखीच्या जगात मरण, वेदना, मोह, तुटलेली नाती, अन्याय आणि देवापासूनचा दुरावा आहे. देवाची चांगली निर्मिती ही समस्या नव्हती. बंड आणि पापाने तुटलेपण आणले.
5. पाप म्हणजे काय आणि ते महत्त्वाचे का आहे?
पाप म्हणजे फक्त भयंकर गुन्ह्यांची यादी नव्हे. पाप म्हणजे देवाच्या परिपूर्ण मापदंडाला कमी पडणे आणि त्याच्या इच्छेविरुद्ध जाणे. यात आपण “लहान” समजतो अशा गोष्टींचाही समावेश होतो, जसे की खोटे बोलणे, चोरी, हेवा, वासना, द्वेष, स्वार्थ किंवा जे चुकीचे आहे हे माहीत असूनही ते मुद्दाम निवडणे.
क्षमेची गरज असण्यासाठी तुम्हाला दहाच्या दहा आज्ञा मोडाव्या लागत नाहीत. एक पापसुद्धा दाखवते की आपण कमी पडलो आहोत. याकोब म्हणतो की जो सर्व नियमशास्त्र पाळतो पण एका बाबतीत चुकतो, तो नियमशास्त्र मोडल्याबद्दल दोषी ठरतो.
पाप आपल्याला पवित्र देवापासून वेगळे करते. यशया म्हणतो, “तुमच्या अधर्मांनी तुमच्या देवापासून तुम्हांला वेगळे केले आहे.” आपण कधी पाप केलेच नाही असे ढोंग करून किंवा आपली चांगली कामे सर्व काही पुसून टाकतील अशी आशा धरून ही समस्या मिटवू शकत नाही.
6. पापाचे वेतन आणि देवाची सुटकेची योजना
वेतन म्हणजे कमावलेले. शास्त्र सांगते की पाप मरण कमावते, तर देवासोबतचे सार्वकालिक जीवन हे येशू ख्रिस्ताद्वारे मिळणारे देवाचे दान आहे. प्रकटीकरण 20 अग्निकुंडाला “दुसरे मरण” म्हणते. बायबल अंतिम न्याय गंभीर आणि खरा असल्याचे सांगते.
पण देवाने माणसांना आशाहीन सोडले नाही. शास्त्र सुरुवातीपासूनच देवाच्या सुटकेकडे बोट दाखवते. ख्रिस्ती लोक उत्पत्ती 3:15 ला, शेवटी सापाचा पराभव करणाऱ्याकडे निर्देश करणारे पहिले वचन म्हणून समजतात. जुना करार मसीहासाठी मार्ग तयार करत राहतो.
आपल्या पापावर देवाचे उत्तर फक्त “अजून प्रयत्न करा” असे नव्हते. त्याचे उत्तर होते तारणारा देणे.
7. देवाने येशूला पाठवले
येशू ख्रिस्त, सनातन पुत्र, त्याने निर्माण केलेल्या जगात आला. तो देव असतानाच खरोखर मनुष्य झाला. आपल्याला जगता आले नाही असे - पापरहित - जीवन तो जगला.
येशूने शिकवले, बरे केले, करुणा दाखवली, ढोंगाला तोंड दिले, आपल्याकडे येणाऱ्या पाप्यांचे स्वागत केले आणि पित्याला प्रकट केले. पण तो फक्त उदाहरण होण्यासाठी आला नाही. तो तारण करण्यासाठी आला.
8. क्रूस का?
आपल्या पापाचे कर्ज आपण फेडू शकत नव्हतो आणि तरीही देवासोबत सदैव जीवनात प्रवेश करू शकत नव्हतो, म्हणून येशूने स्वखुशीने आपली जागा घेतली. त्याने पाप केले होते म्हणून तो मेला नाही. तो आपल्यासाठी मेला.
क्रूस हे असे ठिकाण आहे जिथे देवाचा न्याय आणि देवाची दया एकत्र येतात. जे आपण स्वतःपासून दूर करू शकत नव्हतो ते येशूने स्वतःवर घेतले.
9. येशू मेलेल्यांतून उठला
कथा येशू कबरेत असतानाच संपली नाही. नवा करार जाहीर करतो की तो पुन्हा उठला. ख्रिस्ती विश्वास येशू ख्रिस्ताच्या मृत्यूवर आणि मेलेल्यांतून उठण्यावर उभा आहे.
येशूने मरणावर विजय मिळवला. जो तुम्हाला त्याच्यावर भरवसा ठेवायला सांगतो तो जिवंत आहे.
10. याचा तुमच्यासाठी अर्थ काय?
तुम्ही मागे जाऊन पापरहित जीवन जगू शकत नाही. तुम्हाला तसे करण्याची गरज नाही. जे तुम्ही स्वतःसाठी कधीच करू शकला नसता ते येशूने आधीच केले आहे. तारण हे त्याच्यावरील विश्वासाद्वारे देवाचे दान म्हणून स्वीकारले जाते.
देव तुम्हाला निवड देतो
देव तुमच्यावर प्रेम करतो, पण तो तुम्हाला त्याच्यावर प्रेम करण्याची, भरवसा ठेवण्याची किंवा त्याच्या मागे चालण्याची सक्ती करत नाही. संपूर्ण बायबलमध्ये देव माणसांना आपल्याकडे यायला बोलावतो आणि ते कसा प्रतिसाद देतील ते ठरवू देतो.
येशू तुम्हाला आमंत्रण देतो. तो सक्ती करत नाही. तुम्ही प्रश्न विचारू शकता, स्वतः बायबल वाचू शकता आणि तुमचा विश्वास काय ते ठरवू शकता. मनापासून नसलेली प्रार्थना म्हणण्याचा दबाव कोणावरही येऊ नये.
लक्षात घ्या, येशू म्हणतो, “माझ्याकडे या.” हे एक आमंत्रण आहे. तुम्ही येशूकडे यायचे ठरवले, तर प्रामाणिकपणे या. तुमच्याजवळ परिपूर्ण समज किंवा परिपूर्ण विश्वास असण्याची गरज नाही. तुम्ही फक्त म्हणू शकता, “येशू, मला तुला ओळखायचे आहे. मला विश्वास ठेवायला मदत कर. मला समजून घ्यायला मदत कर.”
आधी तुम्हाला परिपूर्ण व्हावे लागत नाही. तुम्हाला संपूर्ण बायबल माहीत असण्याची गरज नाही. तुम्ही प्रामाणिकपणे येशूकडे येऊ शकता, आपले पाप कबूल करू शकता, तो मेला आणि पुन्हा उठला असा विश्वास ठेवू शकता आणि त्याच्यावर आपला तारणारा व प्रभू म्हणून भरवसा ठेवू शकता.
11. कथा पुढे चालू राहते
येशूच्या मागे चालणे ही सुरुवात आहे, शेवट नाही. ख्रिस्ती लोक प्रार्थना करायला, शास्त्र वाचायला, विश्वासात वाढायला, मोहाचा प्रतिकार करायला आणि देवाची संपूर्ण शस्त्रसामग्री धारण करायला शिकतात. बायबल हेही शिकवते की सैतानाचा अंतिम पराभव निश्चित आहे आणि येशू ख्रिस्त राज्य करील.
ख्रिस्ती झाल्यावर काय होते? →
सैतान आणि देवाच्या शस्त्रसामग्रीबद्दल शिका →
स्वर्ग आणि सार्वकालिकतेबद्दल वाचा →