Günah Nedir?

Kutsal Kitap “Günah” ile Neyi Kastediyor?

Hristiyanların günah sözcüğünü kullandığını duymuş ve gerçekte ne anlama geldiğini merak etmiş olabilirsin. Sert ya da korkutucu bir dinsel sözcük gibi gelebilir, ama okumayı bırakmadan önce lütfen önemli bir şeyi anla: Bu hepimizle ilgili. Sen özellikle hedef alınmıyorsun ya da yargılanmıyorsun.

Günah, Tanrı'nın kusursuz ölçüsünün gerisinde kaldığımız anlamına gelir. Bazen günah bize çok ciddi görünür, bazen de küçük görünebilir.

Hiç yalan söyledin mi? Senin olmayan bir şeyi, bir parça sakız kadar küçük bir şeyi bile aldın mı? Hiç bir lokantada su sipariş edip bardağını ödemeden kolayla doldurdun mu?

Hiç anne babanın yapmanı söylediği şeye bile bile karşı geldin mi? Hiç video oyunlarının, televizyonun, futbolun, spor etkinliklerinin, hobilerin, paranın ya da başka bir şeyin yaşamında Tanrı'dan, kiliseye gitmekten ya da Kutsal Kitap okumaya zaman ayırmaktan daha önemli olmasına izin verdin mi?

Hiç bir başkasına şehvetle baktın mı? Birinin yeni bir oyuncağı, arabası, evi, işi, ilişkisi ya da senin istediğin başka bir şeyi olduğu için kıskandın mı? Hiç birine o kadar kızdın ki “Senden nefret ediyorum” dedin mi?

Bunlar, Kutsal Kitap'ın günahla neyi kastettiğini anlamamıza yardım eden günlük örneklerdir. Hiçbirimiz başkasını parmakla gösterip hiç günah işlemediğimizi ileri süremeyiz.

Her birimizin Tanrı'nın bağışlamasına ihtiyacı var. Günah bizi kutsal olan Tanrı'dan ayırır. Bu ayrılığı sadece daha çok çabalayarak, yeterince iyi iş yaparak, kiliseye giderek ya da “daha iyi bir insan” olarak onaramayız.

İşte bu yüzden İsa'ya ihtiyacımız var. Tanrı insanları kendisine dönüş yolu olmadan bırakmadı. İsa Mesih gönüllü olarak bizim yerimizi aldı. O günahsızdı, yine de bizim için canını verdi. Ödeyemeyeceğimiz cezayı üstlendi, çarmıhta öldü ve yeniden dirildi. İsa aracılığıyla Tanrı, bağışlanmayı, Tanrı'yla barışı ve sonsuza dek Tanrı'yla yaşamı armağan olarak sunar.

Kutsal Kitap şöyle der: “Çünkü günahın ücreti ölümdür” (Romalılar 6:23). Ücret, kazanılan ya da borçlu olunan bir şeydir. Günahın gerçek bir sonucu var: ölüm. Vahiy de son yargıyı “ikinci ölüm” olarak, yani ateş gölü olarak anlatır. Başka bir deyişle, günahın bedelini kendimiz ödeyip sonra Tanrı'nın huzuruna dönemeyiz. Bu yargıyı kendimiz ödemek zorunda kalsaydık, kendimizi ondan kurtaramazdık.

Baba Tanrı kusursuz kutsaldır. Günah, sanki önemi yokmuş gibi O'nun kutsal huzuruna taşınamaz. Kutsal Kitap, Tanrı'nın sonsuz kentine kirli hiçbir şeyin giremeyeceğini ve Tanrı'nın gözlerinin kötülüğü onaylayamayacak kadar saf olduğunu söyler. Bu yüzden günahımız, kendi başımıza onaramayacağımız bir ayrılık yaratır.

Günah Bizi Tanrı'dan Neden Ayırır?

Ve gerçek şu ki, hiçbirimiz yalnızca bir kez günah işlemeyiz. İnsanız. Yanlış seçimler yaparız, yanlış sözler söyleriz, yanlış düşünceler düşünürüz ve başka şeyleri Tanrı'nın önüne koyarız. Her birimizin merhamete ve bağışlanmaya ihtiyacı var.

Tanrı'dan ayrı düşmek ve O'nun bağışlamasına ihtiyaç duymak için On Emir'in hepsini çiğnemiş olman gerekmez. Bütün bir yaşamda tek bir günah bile Tanrı'nın kusursuz ölçüsünün gerisinde kaldığımızı göstermeye yeter. Örneğin, bütün yaşamında yaptığın tek yanlış bir yalan söylemek olsaydı, yine de Tanrı'nın bağışlamasına ihtiyacın olurdu. Kutsal Kitap, bir insan bütün Yasa'ya uyup tek bir noktada tökezlerse, o insanın Yasa'nın önünde suçlu olduğunu söyler.

Bağışlanmaya İhtiyaç Duymak İçin Tek Bir Günah Yeter

İşte Bu Yüzden İsa'ya İhtiyacımız Var

Tanrı bizi o kadar çok sever ki Oğlu İsa Mesih'i gönderdi. İsa, bizim yaşayamayacağımız kusursuz yaşamı yaşadı. O hiç günah işlemedi. Yine de gönüllü olarak çarmıha gitti ve günahımızın cezasını üzerine aldı. İsa bizim yerimize öldü.

Ama hikâye çarmıhta bitmedi. İsa ölümden dirildi. Ölümü yendi.