کتاب مقدس می‌گوید بهشت چگونه است؟

بهشت و پادشاهی ابدی خدا چگونه خواهد بود؟

بزرگ‌ترین وعده طلا یا جواهر نیست. این است: قوم خدا برای همیشه با عیسی خواهند بود.

کتاب مقدس آینده کسانی را که به مسیح تعلق دارند به‌صورت زندگی، زیبایی، قدوسیت، پرستش، خدمت، بودن با قوم خدا و حضور مستقیم خدا معرفی می‌کند.

خدا آنچه را نیکوست آفرید — جدایی ابدی یعنی چه

خدا آفریننده آسمان‌ها، زمین، زندگی و هر بخشش نیکوست. کتاب مقدس با یک آفرینش نیکو آغاز می‌شود و با ساکن شدن خدا در میان قوم نجات‌یافته خود در آفرینشی تازه‌شده پایان می‌یابد.

پس برای همیشه از خدا جدا بودن یعنی چه؟

منطقی است که داوری ابدی را از دست دادن زندگی مبارک با خدا بفهمیم - لطف او، پادشاهی او، تسلی او و چیزهای نیکویی که به کسانی می‌بخشد که از راه مسیح به سوی او بازگردانده شده‌اند. هر چیز واقعاً نیکو سرچشمه‌اش در خداست. پس بزرگ‌ترین گنج ابدیت طلا، جواهر، رود یا زیبایی اورشلیم جدید نیست. بزرگ‌ترین گنج خود خداست: قوم او چهره او را خواهند دید و برای همیشه با او خواهند بود.

جهنم، داوری نهایی و جدایی ابدی از خدا

می‌دانم خواندن این بخش سخت است. ترجیح می‌دادم فقط درباره بهشت صحبت کنم. اما اگر به کسی که این را می‌خواند اهمیت می‌دهم، باید آنچه عیسی درباره ابدیت فرمود را هم بگویم—نه برای شرمنده کردن شما یا ترساندنتان تا وانمود به ایمان کنید، بلکه چون زندگی شما و ابدیت شما اهمیت دارد.

مرد ثروتمند و ایلعازر — لوقا 16:19–31

عیسی از یک مرد ثروتمند و یک مرد فقیر به نام ایلعازر سخن می‌گوید. بعد از مرگ، ایلعازر تسلی می‌یابد، اما مرد ثروتمند در عذاب است. مرد ثروتمند هشیار است، زندگی و برادرانش را به یاد می‌آورد، آرزوی آسودگی دارد و آب می‌خواهد تا زبانش را خنک کند. ابراهیم به او می‌گوید که یک «خندق بزرگ» میان آن‌ها قرار داده شده که نمی‌شود از آن گذشت. بعد مرد ثروتمند می‌خواهد برادرانش هشدار داده شوند.

آنچه در این قسمت بیش از همه مرا تحت تأثیر قرار می‌دهد این است که مرد ثروتمند کسانی را که دوستشان دارد به یاد می‌آورد و می‌خواهد آن‌ها هشدار داده شوند. من هم به همین دلیل این آیات را با شما در میان می‌گذارم: می‌خواهم تا وقتی هنوز فرصت هست بدانید و به سوی عیسی بازگردید. مکاشفه 20 داوری نهایی را توصیف می‌کند، وقتی مرگ و عالم مردگان به دریاچه آتش، یعنی مرگ دوم، افکنده می‌شوند.

«جدا از خدا» یعنی چه؟

این به آن معنا نیست که خدا دیگر حاکم نیست یا به‌نحوی نمی‌تواند از آن مکان باخبر باشد. به این معناست که انسان از زندگی، تسلی و برکتی که خدا به کسانی می‌بخشد که به سوی او بازگردانده شده‌اند بیرون رانده شود. ۲ تسالونیکیان 1:8–9 از هلاکت ابدی «از حضور خداوند و از جلال قوت او» سخن می‌گوید. متی 25:46 مجازات ابدی را با حیات جاودانی مقایسه می‌کند. مکاشفه 20:11–15 داوری نهایی و دریاچه آتش را توصیف می‌کند.

کتاب مقدس یک تضاد هولناک را نشان می‌دهد: نجات‌یافتگان آفرینش بازسازی‌شده خدا، رود و درخت حیات، نور او، پادشاهی او، چهره او و زندگی با قومش را به ارث می‌برند؛ داوری نهایی کنار گذاشته شدن از آن زندگی مبارک با خداست.