شناخت شیطان و سلاح کامل خدا

شیطان کیست؟

کتاب مقدس چند نام و توصیف برای این دشمن به کار می‌برد. او شیطان نامیده می‌شود، به معنی مخالف؛ ابلیس، به معنی بدگو یا مدعی؛ وسوسه‌گر؛ شریر؛ اژدهای بزرگ؛ و آن مار قدیمی.

ممکن است بشنوید شیطان را لوسیفر (Lucifer) هم می‌نامند. ترجمه انگلیسی King James کلمه «Lucifer» را در اشعیا 14:12 به کار می‌برد. در آن فصل، اشعیا 14 علیه پادشاه بابل سخن می‌گوید. بسیاری از مسیحیان سقوط مغرورانه‌ای را که در آنجا توصیف شده تصویری از شورش شیطان هم دانسته‌اند. چون مسیحیان درباره اینکه اشعیا 14 و حزقیال 28 دقیقاً چگونه باید به کار روند اختلاف نظر دارند، این راهنما وانمود نمی‌کند که آن قسمت‌ها بیش از آنچه هست می‌گویند. آنچه کتاب مقدس روشن می‌گوید این است که شیطان موجودی روحانی آفریده‌شده است که بر خدا شورید و مخالف مقاصد خداست.

حزقیال 28 به ما چه نشان می‌دهد؟

حزقیال 28:12-17 خطاب به پادشاه صور گفته شد، اما بسیاری از مسیحیان در زبان آن تصویری از شیطان پیش از سقوطش هم می‌بینند. این قسمت کسی را توصیف می‌کند که با عدن، حکمت و زیبایی بسیار و «کروبی مسح‌شده‌ای که می‌پوشاند» مرتبط است. می‌گوید او را خدا آفرید و در راه‌های خود بی‌عیب بود تا اینکه گناه در او یافت شد.

سنگ‌های گران‌بها و میل به شبیه خدا شدن

در ترجمه انگلیسی King James، حزقیال 28:13 نه نوع سنگ گران‌بها را نام می‌برد که با این موجود زیبا مرتبط‌اند. بعضی از معلمان کتاب مقدس آن نه سنگ را با دوازده سنگ پایه اورشلیم جدید در مکاشفه 21:19-20 مقایسه می‌کنند، شهری پر از جلال خدا. آن‌ها تصویری می‌بینند از موجودی آفریده‌شده که می‌خواهد جلال خدا را تقلید کند اما همیشه کم می‌آورد.

این تصویر جالبی است، اما باید با احتیاط درباره‌اش حرف بزنیم. دوازده سنگ مکاشفه 21 پایه‌های اورشلیم جدید را توصیف می‌کند، نه خود خدا را. وقتی مکاشفه مستقیماً کسی را که بر تخت نشسته توصیف می‌کند، از زیبایی یشم، عقیق سرخ و رنگین‌کمانی شبیه زمرد استفاده می‌کند (مکاشفه 4:3). کتاب مقدس مستقیماً نمی‌گوید: «لوسیفر نه سنگ داشت چون از دوازده سنگ خدا تقلید می‌کرد.» آن مقایسه یک تفسیر است، نه جمله‌ای که در کتاب مقدس باشد.

آنچه کتاب مقدس خیلی روشن می‌گوید این است که غرور در او رشد کرد. اشعیا سخنان مغرورانه او را ثبت می‌کند: «مثل حضرت اعلی خواهم شد.» پس حقیقت اصلی ساده است: موجودی آفریده‌شده جایگاه و جلالی را می‌خواست که فقط به خدا تعلق دارد. هر قدر هم زیبا یا قدرتمند بود، باز هم آفریده خدا بود و هرگز نمی‌توانست خدا شود.

مسیحیان درباره اینکه حزقیال 28 و اشعیا 14 چقدر مستقیم درباره شیطان‌اند اختلاف نظر دارند، پس این راهنما همه جزئیات را قطعی معرفی نمی‌کند. اما این قسمت‌ها با هم برای بسیاری از مسیحیان تصویری روشن از زیبایی، غرور، شورش و موجودی آفریده‌شده می‌دهند که می‌خواهد بالاتر از جایگاهی برود که خدا به او داده بود.

بر سر او چه آمد؟

کتاب مقدس غرور، شورش و سقوط فرشتگان گناهکار را توصیف می‌کند. عیسی فرمود: «شیطان را دیدم که مثل برق از آسمان می‌افتد.» پطرس از فرشتگانی که گناه کردند سخن می‌گوید و یهودا از فرشتگانی که «جایگاه اول خود را نگاه نداشتند». مکاشفه شیطان و فرشتگانش را در تضاد با مقاصد خدا و سرانجام فروافکنده‌شده تصویر می‌کند.

کتاب مقدس همه جزئیاتی را که ممکن است بخواهیم درباره آغاز شورش شیطان به ما نمی‌دهد. باید مراقب باشیم سنت‌ها یا حدس‌های بعدی را به کتاب مقدس تبدیل نکنیم. مهم‌ترین چیز آن است که کتاب مقدس روشن می‌گوید: شیطان بر خدا شورید، با قوم خدا مخالف است و خدا پایان او را از قبل تعیین کرده است.

شیطان اکنون چه می‌کند؟

روش‌های شیطان در کتاب مقدس شامل وسوسه کردن، دروغ گفتن، فریب دادن، متهم کردن، دلسرد کردن و تلاش برای دور کردن مردم از اعتماد به خدا است. عیسی او را «دروغگو و پدر دروغگویان» نامید. پطرس به ایمانداران هشدار داد که ابلیس «مثل شیر غرّان گردش می‌کند و کسی را می‌طلبد که ببلعد».

آیا شیطان در حضور خدا می‌ایستد و ایمانداران را متهم می‌کند؟

در کتاب ایوب، شیطان در حضور خدا ظاهر می‌شود و وفاداری ایوب را به چالش می‌کشد. در زکریا 3، شیطان می‌ایستد تا یهوشع کاهن اعظم را متهم کند. مکاشفه شیطان را «مدعی برادران ما» می‌نامد. این قسمت‌ها نشان می‌دهند که متهم کردن بخشی از شخصیت اوست.

ایوب چیز دلگرم‌کننده‌ای هم یاد می‌دهد: شیطان نمی‌توانست هر کاری بخواهد بکند. خدا کنترل را در دست داشت و حد و مرز گذاشت. هر مشکل، بیماری، وسوسه یا زمان سختی را نباید خودبه‌خود به گردن شیطان انداخت. ما در دنیایی سقوط‌کرده زندگی می‌کنیم، انتخاب‌های خودمان پیامد دارد، دیگران انتخاب می‌کنند و کتاب مقدس نشان می‌دهد که آزمایش‌ها می‌توانند بیش از یک علت داشته باشند. اما وقتی اتهام، وسوسه یا دروغ می‌آید، به مسیحیان گفته شده با ابلیس مقاومت کنند و به خدا وفادار بمانند.

پایان نهایی شیطان چیست؟

سرانجام نهایی شیطان نامعلوم نیست. عیسی از «آتش ابدی که برای ابلیس و فرشتگانش مهیا شده» سخن گفت. مکاشفه می‌گوید ابلیس سرانجام به دریاچه آتش افکنده می‌شود. شیطان مثل یک پادشاه بر جهنم حکومت نمی‌کند؛ جهنم برای او داوری است، نه قلمرو پیروزی او.

مسیحیان می‌توانند از جایگاه امید در برابر شرارت روحانی بایستند. شکست دشمن قطعی است. عیسی خداوند است.

سلاح کامل خدا

خدا به مسیحیان نمی‌گوید با ترس، خرافات، طلسم یا خشونت جسمانی با شرارت روحانی مبارزه کنند. افسسیان 6 به ایمانداران می‌گوید «اسلحه تمام خدا را بپوشید.» این سلاح تصویری از حقایق و عادت‌های روحانی است که خدا به ما می‌دهد تا استوار بایستیم.

وقتی وسوسه یا متهم می‌شوید

توقف کنید. دعا کنید. دقیقاً آنچه اتفاق می‌افتد را به عیسی بگویید. اگر آیه‌ای می‌شناسید که درباره آن موقعیت سخن می‌گوید، آهسته آن را بخوانید. اگر آیه‌ای نمی‌شناسید، کتاب مقدس را باز کنید و از یک مسیحی با تجربه بخواهید به شما کمک کند یکی پیدا کنید. خودتان را از موقعیت‌هایی که گناه را آسان‌تر می‌کند دور کنید. از ایماندار قابل اعتماد دیگری بخواهید با شما دعا کند.

اگر افتادید، تصمیم نگیرید که ناامید هستید. به گناه خود اعتراف کنید، بخشش خدا را بپذیرید، از آنچه رخ داد درس بگیرید و به پیروی از عیسی ادامه دهید.

یاد بگیرید چگونه دعا کنید · نجات یافتن و بخشش را مرور کنید · راهنمای کامل را آفلاین ذخیره کنید