گناه چیست؟

منظور کتاب مقدس از «گناه» چیست؟

شاید شنیده باشید مسیحیان کلمه گناه را به کار می‌برند و تعجب کرده باشید که واقعاً یعنی چه. ممکن است کلمه‌ای مذهبی، تند یا ترسناک به نظر برسد، اما پیش از اینکه خواندن را متوقف کنید، لطفاً چیز مهمی را بدانید: این درباره همه ماست. شما به‌طور خاص هدف قرار نگرفته‌اید و داوری نمی‌شوید.

گناه یعنی ما از معیار کامل خدا کم آورده‌ایم. گاهی گناه برای ما بسیار جدی به نظر می‌رسد و گاهی ممکن است کوچک به نظر برسد.

آیا تا به حال دروغ گفته‌اید؟ چیزی را که مال شما نبود برداشته‌اید—حتی چیزی به کوچکی یک آدامس؟ آیا تا به حال در رستوران آب سفارش داده‌اید اما لیوانتان را بدون پرداخت پول با نوشابه پر کرده‌اید؟

آیا تا به حال عمداً بر خلاف آنچه والدینتان گفتند عمل کرده‌اید؟ آیا تا به حال گذاشته‌اید بازی‌های ویدیویی، تلویزیون، فوتبال، رویدادهای ورزشی، سرگرمی‌ها، پول یا هر چیز دیگری در زندگی‌تان از خدا، رفتن به کلیسا یا وقت گذاشتن برای خواندن کتاب مقدس مهم‌تر شود؟

آیا تا به حال با شهوت به شخص دیگری نگاه کرده‌اید؟ حسادت کرده‌اید چون کسی اسباب‌بازی، ماشین، خانه، شغل، رابطه یا چیز دیگری داشت که شما می‌خواستید؟ آیا تا به حال آن‌قدر از کسی عصبانی شده‌اید که گفته‌اید: «از تو متنفرم»؟

این‌ها مثال‌های روزمره‌ای هستند که به ما کمک می‌کنند بفهمیم منظور کتاب مقدس از گناه چیست. هیچ‌یک از ما نمی‌تواند انگشت اتهام به سوی دیگری بگیرد و وانمود کند هرگز گناه نکرده است.

هر یک از ما به بخشش خدا نیاز دارد. گناه ما را از خدای قدوس جدا می‌کند. ما نمی‌توانیم این جدایی را فقط با بیشتر تلاش کردن، انجام کارهای خوب کافی، رفتن به کلیسا یا «آدم بهتری» شدن جبران کنیم.

برای همین به عیسی نیاز داریم. خدا مردم را بدون راه بازگشت به سوی خود رها نکرد. عیسی مسیح با میل خود جای ما را گرفت. او بی‌گناه بود، اما جان خود را برای ما داد. او مجازاتی را که ما نمی‌توانستیم بپردازیم بر خود گرفت، بر صلیب مرد و دوباره برخاست. به وسیله عیسی، خدا بخشش، صلح با خدا و زندگی همیشگی با خدا را به‌عنوان هدیه پیشکش می‌کند.

کتاب مقدس می‌گوید: «زیرا که مزد گناه موت است» (رومیان 6:23). مزد چیزی است که به دست می‌آید یا بدهکاریم. گناه پیامد واقعی دارد: مرگ. مکاشفه همچنین داوری نهایی را «مرگ دوم» توصیف می‌کند — دریاچه آتش. به عبارت دیگر، ما نمی‌توانیم خودمان بهای گناه را بپردازیم و بعد به حضور خدا برگردیم. اگر قرار بود خودمان آن داوری را بپردازیم، نمی‌توانستیم خودمان را از آن برهانیم.

خدای پدر کاملاً قدوس است. گناه را نمی‌شود ساده به حضور قدوس او برد، انگار اهمیتی ندارد. کتاب مقدس می‌گوید هیچ چیز ناپاکی وارد شهر ابدی خدا نخواهد شد و چشمان خدا پاک‌تر از آن است که به بدی نگاه کند. پس گناه ما جدایی‌ای ایجاد می‌کند که خودمان نمی‌توانیم آن را جبران کنیم.

چرا گناه ما را از خدا جدا می‌کند؟

و حقیقت این است که هیچ‌یک از ما فقط یک بار گناه نمی‌کند. ما انسانیم. انتخاب‌های اشتباه می‌کنیم، حرف‌های اشتباه می‌زنیم، فکرهای اشتباه می‌کنیم و چیزهای دیگر را جلوتر از خدا می‌گذاریم. هر یک از ما به رحمت و بخشش نیاز دارد.

لازم نیست هر یک از ده فرمان را بشکنید تا از خدا جدا باشید و به بخشش او نیاز داشته باشید. حتی یک گناه در تمام عمر کافی است تا نشان دهد از معیار کامل خدا کم آورده‌ایم. مثلاً اگر تنها کار اشتباهی که در تمام عمرتان کرده بودید گفتن یک دروغ بود، باز هم به بخشش خدا نیاز داشتید. کتاب مقدس می‌گوید اگر کسی تمام شریعت را نگاه دارد اما در یک مورد خطا کند، آن شخص در برابر شریعت مقصر است.

یک گناه کافی است تا به بخشش نیاز داشته باشیم

برای همین به عیسی نیاز داریم

خدا آن‌قدر ما را دوست دارد که پسر خود، عیسی مسیح، را فرستاد. عیسی زندگی کاملی را زندگی کرد که ما نمی‌توانستیم. او هرگز گناه نکرد. با این حال با میل خود به صلیب رفت و مجازات گناه ما را بر خود گرفت. عیسی به جای ما مرد.

اما داستان در صلیب تمام نشد. عیسی از مردگان برخاست. او بر مرگ پیروز شد.